http://farhadfardin.blogfa.com/ زندگینامه بازیگران قبل از انقلاب-گفتگو-عکس بازیگران-دانلود ترانه فیلم fa blogfa.com Wed, 04 Nov 2009 21:36:18 GMT http://farhadfardin.blogfa.com/post-183.aspx                                      <FONT color=#000000> <STRONG><FONT face=Verdana size=5>محسن اراسته درگذشت</FONT></STRONG></FONT>                                              <FONT color=#ff0000>  </FONT> <P></P> <P><FONT color=#ff0000>                                 <IMG alt="زنده یاد محسن اراسته" hspace=0 src="http://www.atings.com/uploads/1257702828.jpg" align=baseline border=0>       </FONT></P> <P><FONT color=#000000>ایسکانیوز : «محسن آراسته» بازیگر پیشکسوت سینما در سن 70 سالگی درگذشت. <BR> <BR> <BR>به گزارش گروه فرهنگی هنری باشگاه خبرنگاران دانشجویی ایران "ایسکانیوز"،«محسن آراسته» از بازیگران پیشکسوت سینمای ایران است که بیش از 118 فیلم سینمایی بازی کرد. <BR>وی شروع فعالیت در سینما را با بازی در فیلم «گرگ صحرا» ساخته «سعید نیوندی» در سال ١٣٤٠آغاز کرد.از جمله فیلمهای این بازیگر می توان به :صدای سخن عشق ، جستجو در جزیره ، قلندر، بده در راه خدا ،طوقی ،دنیای آبی ،چرخ فلک ، مراد و لاله و عروس فرنگی اشاره کرد.<BR>پیکر این بازیگر سینما روز سه شنبه ساعت 9 صبح از مقابل خانه سینما شماره 1 تشییع می‌شود.  <BR></FONT></P> <P><FONT color=#ff0000> <HR> </FONT> <P></P> <P><FONT color=#ff0000>                                                <STRONG>ترانه فیلم عروس بیانکا</STRONG></FONT> </P> <P></P> <P>                    <IMG alt="ابراهیم فخار و منوچهر وثوق در فیلم عروس بیانکا" hspace=0 src="http://www.atings.com/uploads/1257387024.jpg" align=baseline border=0></P> <P><FONT color=#000000>سال ساخت فیلم عروس بیانکا:1349<BR>کارگردان: شاپور قریب<BR>فیلمنامه:حبیب الله کسمایی<BR>فیلمبردار: قدرت الله احسانی<BR>موسیقی:روبیک منصوری<BR>تهیه کننده:مهدی میثاقیه<BR>طراح لباس:ولی الله خاکدان/حجتی<BR>پخش:استودیو میثاقیه<BR>تیتراژ:هاردی تابلو ساز<BR>مدیر تهیه:عباس همایون<BR>محصول:استودیو میثاقیه<BR>اوازها:ایرج/عهدیه/عزت الله مقبلی/ایرج ناظریان<BR>بازیگران:فروزان/منوچهر وثوق<BR>حبیب الله بلور/منصور سپهرنیا<BR>ابراهیم فخار/اسدالله یکتا<BR>سوزی یاشار/اکبر جنتی شیرازی<BR>شهروز رامتین/حسن رضایی<BR>دیانا/نسرین</FONT></P> <P><A href="http://www.4shared.com/file/146453220/54725bf7/ahdie-moghbeli-naazerian_1.html" target=_blank><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff3366 size=4><STRONG>دانلود ترانه فیلم عروس بیانکا با صدای عهدیه،مقبلی،ناظریان 1</STRONG></FONT></A></P> <P><A href="http://www.4shared.com/file/146453289/d7410bd9/ahdie-moghbeli-naazerian_2.html" target=_blank><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff3366 size=4><STRONG>دانلود ترانه فیلم عروس بیانکا با صدای عهدیه،مقبلی،ناظریان</STRONG></FONT></A><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff3366 size=4><STRONG> ۲</STRONG></FONT></P> <P><A href="http://www.4shared.com/file/146453260/301e9ef3/iraj_1.html" target=_blank><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff3366 size=4><STRONG>دانلود ترانه فیلم عروس بیانکا باصدای ایرج 1</STRONG></FONT></A></P> <P><A href="http://www.4shared.com/file/146453247/9c4c69d2/iraj_2.html" target=_blank><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff3366 size=4><STRONG>دانلود ترانه فیلم عروس بیانکا باصدای ایرج 2</STRONG></FONT></A></P> <P> <HR> <P></P> <P>                           <STRONG><FONT color=#ff0000>بیوگرافی و  کارنامه هنری داریوش مهرجویی</FONT></STRONG></P> <P>                           <IMG alt="داریوش مهرجویی" hspace=0 src="http://www.atings.com/uploads/1257376283.jpg" align=baseline border=0></P> <P><FONT color=#000000>داریوش مهرجویی (متولد ۱۷ آذر ۱۳۱۸ در تهران) فیلم‌نامه نویس، کارگردان و مترجم ایرانی است. مهرجویی با ساخت فیلم گاو در سال ۱۳۴۸ نگاه‌ها را متوجه سینمای ایران کرد و به موج نوی سینمای ایران شکل داد. او جوایز متعدد بین‌اللملی دریافت کرده و داور جشن‌واره‌های سینمایی زیادی هم بوده است.</FONT></P> <DIV style="CLEAR: both"><FONT color=#000000></FONT></DIV> <H2 style="FONT-FAMILY: Arial"><FONT color=#000000>فیلم‌شناسی</FONT></H2> <P><FONT color=#000000></FONT> <UL> <LI><FONT color=#000000>الماس ۳۳ (۱۳۴۶) </FONT> <LI><FONT color=#000000>گاو (۱۳۴۸)، تهیه‌کننده، نمایش داده شده در جشنواره‌های کن، برلن، مسکو، لندن، لوس‌انجلس و... و پخش شده در اغلب کشورهای آسیایی، اروپایی و آمریکایی. </FONT> <LI><FONT color=#000000>آقای هالو (۱۳۴۹)، نمایش داده شده در جشنواره‌های برلن، مسکو، لندن و... </FONT> <LI><FONT color=#000000>پستچی (۱۳۵۱)، فیلم هفتم از ده فیلم برگزیدهٔ جهان توسط منتقدین انگلیسی سالنامهٔ فیلم بولتن، ۱۹۷۱م. </FONT> <LI><FONT color=#000000>دایره مینا (۱۳۵۷) </FONT> <LI><FONT color=#000000>مدرسه‌ای که می‌رفتیم (۱۳۵۹) </FONT> <LI><FONT color=#000000>اجاره‌نشین‌ها (۱۳۶۵)، تدوین </FONT> <LI><FONT color=#000000>شیرک (۱۳۶۶)، تهیه‌کننده </FONT> <LI><FONT color=#000000>هامون (۱۳۶۸)، تهیه‌کننده </FONT> <LI><FONT color=#000000>بانو (۱۳۷۰) </FONT> <LI><FONT color=#000000>سارا (۱۳۷۱)، تهیه‌کننده </FONT> <LI><FONT color=#000000>پری (۱۳۷۳)، تهیه‌کننده </FONT> <LI><FONT color=#000000>لیلا (۱۳۷۵)، تهیه‌کننده </FONT> <LI><FONT color=#000000>درخت گلابی (۱۳۷۶)، تهیه‌کننده </FONT> <LI><FONT color=#000000>داستان‌های جزیره (اپیزود اول، دختردایی گمشده) (۱۳۷۷) </FONT> <LI><FONT color=#000000>میکس (۱۳۷۸)، تهیه‌کننده، طراح صحنه و لباس </FONT> <LI><FONT color=#000000>بمانی (۱۳۸۰)، تهیه‌کننده، تدوین، طراح صحنه و لباس </FONT> <LI><FONT color=#000000>مهمان مامان (۱۳۸۲)، تهیه‌کننده </FONT> <LI><FONT color=#000000>سنتوری (۱۳۸۵) </FONT> <LI><FONT color=#000000>تولدت مبارک (۱۳۸۵) </FONT> <LI><FONT color=#000000>فرش ایرانی ,یک اپیزود (۱۳۸۵)</FONT></LI></UL> <P><FONT color=#000000></FONT></P> <DIV style="CLEAR: both"><FONT color=#000000></FONT></DIV> <H2 style="FONT-FAMILY: Arial"><FONT color=#000000>جوایز</FONT></H2> <P><FONT color=#000000>در این بخش جوایزی که داریوش مهرجویی به عنوان کارگردان یا فیلم‌نامه‌نویس یا تهیه‌کننده برنده شده است به تفکیک فیلم‌ها آمده است.</FONT></P> <P><B><FONT color=#000000>گاو</FONT></B></P> <P><FONT color=#000000></FONT> <UL> <LI><FONT color=#000000>۱۹۷۰ (۱۳۴۹) - جایزهٔ بهترین فیلم‌نامه از دومین جشنوارهٔ سپاس، برای فیلم گاو. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۷۰ (۱۳۴۹) - جایزه دوم بهترین فیلم در فستیوال بین‌المللی فیلم تهران. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۷۱ (۱۳۵۰) - جایزهٔ منتقدان بین‌المللی (مجمع بین‌المللی منتقدان فیلم)، سی و دومین دورهٔ جشنوارهٔ ونیز. برای فیلم گاو. </FONT> <LI><FONT color=#000000>بهترین فیلم تاریخ سینمای ایران، در رای‌گیری منتقدان سینمایی ایران سال‌های ۱۳۵۱، ۱۳۶۷، ۱۳۷۸.</FONT></LI></UL> <P><FONT color=#000000><B>آقای هالو</B> </FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT> <UL> <LI><FONT color=#000000>۱۹۷۱- بهترین کارگردانی، بهترین فیلم‌نامه و جایزهٔ اول به عنوان بهترین فیلم، جشنواره‌ٔ سپاس برای فیلم آقای هالو. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۷۱- جایزهٔ مخصوص هیئت داوران جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم مسکو. برای فیلم آقای هالو.</FONT></LI></UL> <P><FONT color=#000000><B>پستچی</B> </FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT> <UL> <LI><FONT color=#000000>۱۹۷۲ - جایزهٔ کلیسای پروتستان‌ها و پلاک طلایی هیات داوری جشنوارهٔ جهانی فیلم برلین. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۷۵ - جشنوارهٔ جهانی رتردام هلند، بهترین فیلم. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۷۲ - تقدیر شده در جشنوارهٔ جهانی فیلم ونیز. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۷۲ - فیلم هفتم ار ده فیلم برگزیدهٔ جهان توسط منتقدان انگلیسی سالنامهٔ «فیلم بولتن».</FONT></LI></UL> <P><FONT color=#000000><B>دایره مینا</B> </FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT></P> <P><FONT color=#000000>دایرهٔ مینا در جشنواره‌هایی متعددی از قبیل پاریس، برلین، وایدولید (اسپانیا)، سینماتک اونتاریو (کانادا)، موزهٔ هنرهای زیبای بوستون (آمریکا)،جشنواره فیلم بین‌المللی هنگ کنگ (هنگ کنگ)، ... به نمایش درآمد و جوایزی را نصیب خود کرد.</FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT> <UL> <LI><FONT color=#000000>۱۹۷۷ - جایزهٔ بزرگ «آنتن دو» از جشنوارهٔ جهانی فیلم پاریس. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۷۸ - جایزه ویژهٔ بین‌المللی کاتولیک‌ها، جشنوارهٔ جهانی فیلم برلین. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۷۸ - جایزهٔ منتقدین بین‌المللی از جشنوارهٔ جهانی فیلم برلین. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۸۰ - جایزه بهترین فیلم، جشنواره فیلم پراد فرانسه.</FONT></LI></UL> <P><FONT color=#000000><B>مدرسه‌ای که می‌رفتیم</B> </FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT> <UL> <LI><FONT color=#000000>۱۹۸۴ - نمایش در بخش خارج از مسابقه در جشنوارهٍ نانت.</FONT></LI></UL> <P><FONT color=#000000><B>هامون</B> </FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT> <UL> <LI><FONT color=#000000>۱۳۶۸ (۱۹۹۰) - سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی و فیلم‌نامه جشنواره سینمایی فجر. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۹۱ - جایزهٔ برنز بهترین فیلم در بیست و چهارمین جشنوارهٔ جهانی فیلم هیستون. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۹۱ - جایزهٔ سوم جشنوارهٔ جهانی فیلم توکیو. </FONT> <LI><FONT color=#000000>برگزیده شده به عنوان «بهترین فیلم تاریخ سینمای ایران» در شماره‌های ۱۰۰ و ۲۰۰ ماهنامهٔ سینمای فیلم، توسط خوانندگان.</FONT></LI></UL> <P><FONT color=#000000><B>بانو</B> </FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT> <UL> <LI><FONT color=#000000>۱۹۹۸ - جایزهٔ ویژهٔ «فدراسیون بین‌المللی انجمن‌های فیلم» و نمایش در بخش «فروم» جشنواره برلین.</FONT></LI></UL> <P><FONT color=#000000><B>سارا</B> </FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT> <UL> <LI><FONT color=#000000>۱۹۹۳ - جایزهٔ «صدف طلایی» بهترین فیلم در چهل و یکمین جشنوارهٔ جهانی فیلم سن‌سباستین اسپانیا. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۹۳ - سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه جشنواره سینمایی فجر. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۹۳ - جایزهٔ نقرهٔ بهترین فیلم در جشنوارهٔ فیلم نانت- سه قاره، فرانسه. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۹۴ - جایزهٔ دوم بهترین فیلم منتخب تماشاگران در جشنوارهٔ جهانی فیلم «رن» فرانسه. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۹۴ - برندهٔ جایزه از هجدهمین جشنوارهٔ جهانی فیلم سائوپائولو، برزیل. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۹۵ - برندهٔ جایزه از دوازدهمین جشنوارهٔ جهانی فیلم حراره، زیمباوه.</FONT></LI></UL> <P><FONT color=#000000><B>پری</B> </FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT> <UL> <LI><FONT color=#000000>۱۹۹۵ - سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی جشنواره سینمایی فجر.</FONT></LI></UL> <P><FONT color=#000000><B>لیلا</B> </FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT> <UL> <LI><FONT color=#000000>۱۹۹۵ - بهترین کارگردانی در اولین جشن سینمای ایران. </FONT> <LI><FONT color=#000000>۱۹۹۵ - بهترین فیلم‌نامه در اولین جشن سینمای ایران.</FONT></LI></UL> <UL> <LI><FONT color=#000000>کسب عنوان «موفق‌ترین فیلم ایرانی» با ۲۹ حضور بین‌المللی در سال ۱۳۷۷.</FONT></LI></UL> <P><FONT color=#000000><B>بمانی</B> </FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT> <UL> <LI><FONT color=#000000>۲۰۰۳ - جایزهٔ ویژهٔ جشنوراهٔ بروکسل، بلژیک.</FONT></LI></UL> <P><FONT color=#000000><B>مهمان مامان</B> </FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT> <UL> <LI><FONT color=#000000>۲۰۰۴ - برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم بیست و دومین جشنواره جهانی فیلم فجر، تهران.</FONT></LI></UL> <P><FONT color=#000000><B>سایر</B> </FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT></P> <P><FONT color=#000000></FONT> <UL> <LI><FONT color=#000000>- ۱۳۸۵ جایزه یک عمر فعالیت تأثیر گذار فرهنگی، جایزه یلدا، به همت انتشارات کاروان و ماهنامه جشن کتاب </FONT> <LI><FONT color=#000000>۲۰۰۴ - تقدیر برای یک عمر فعالیت هنری در جشنوارهٔ زردآلوی طلایی در ارمنستان</FONT>.<A href="http://events.kodoom.com/" target=_blank>منبع</A></LI></UL> <P> <HR> <P></P> <P>                                    <FONT color=#ff0000><STRONG>پوستر فیلم شب نشینی در جهنم</STRONG></FONT></P> <P>                     <IMG alt="پوستر فیلم شب نشینی در جهنم" hspace=0 src="http://www.atings.com/uploads/1257405067.jpg" align=baseline border=0>    </P> <P> <HR> <P></P> <P>                                              <FONT color=#ff0000><STRONG>عکس:فرانک میرقهاری</STRONG></FONT></P> <P>               <IMG alt="فرانک میر قهاری" hspace=0 src="http://www.atings.com/uploads/1257396020.jpg" align=baseline border=0>       </P> Wed, 04 Nov 2009 21:36:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=farhadfardin&postid=183 farhadfardin http://farhadfardin.blogfa.com/post-183.aspx http://farhadfardin.blogfa.com/post-182.aspx                                         <STRONG> <FONT color=#ff0000>ترانه فیلم گناه من چیست</FONT></STRONG></P> <P>                   <IMG alt="پشت صحنه فیلم گناه من چیست" hspace=0 src="http://www.atings.com/uploads/1255942473.jpg" border=0>    </P> <P><FONT color=#000000>سال ساخت فیلم گناه من چیست:1343<BR>کارگردان:گرجی عبادیا<BR>طراح صحنه:ولی الله خاکدان<BR>تهیه کننده و فیلمنامه نویس:گرجی عبادیا<BR>عکاس:رضا بانکی<BR>پخش:اطلس فیلم<BR>رقص:فیما<BR>اواز:ژاله/شاهرخ<BR>بازیگران:اذر حکمت شعار/نادر قاضی بیات<BR>رحیم روشنیان/مسعود زادگان<BR>ملکه رنجبر/لادن/خانم نصیری<BR>رضا شفیع/فخری پازوکی/سیمین/افسانه<BR>ملیحه/زهره/محسن میلانیس</FONT></P> <P><A href="http://www.4shared.com/file/141767264/bc82fb4d/shahrokh_1_gonahe_man_chist_.html" target=_blank><STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff3366 size=5>دانلود ترانه فیلم گناه من چیست با صدای شاهرخ</FONT></STRONG></A><STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff3366 size=5> ۱</FONT></STRONG></P> <P><A href="http://www.4shared.com/file/141767265/cb85cbdb/shahrokh_2_gonahe_man_chist_.html" target=_blank><STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff3366 size=5>دانلود ترانه فیلم گناه من چیست با صدای شاهرخ</FONT></STRONG></A><STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff3366 size=5> ۲</FONT></STRONG></P> <P> <HR> <P></P> <P>                                          <FONT color=#ff0000> <STRONG>یادی از زنده یاد ایران دفتری</STRONG></FONT></P> <P>              <IMG alt="زنده یاد ایران دفتری" hspace=0 src="http://www.atings.com/uploads/1255991359.jpg" align=baseline border=0>      </P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>هنرپيشه برجسته قديمی, ايران دفتری که يکی از چهره های شايسته ی هنری ايران است و به مادر سينما آوازه دارد, به سال 1291 خورشيدی در شهر رشت متولد شد. در نوجوانی با ضيا دفتری ازدواج کرد و 3 سال بعد با رضايت همسرش, با شرکت در نمايشنامه ی "رستاخيز" ميرزاده عشقی, کار هنری خود را آغاز گرفت. او در اين نمايشنامه که تماشاگران آن زن بودند با مهارت زيادی بازی کرد, و در پی آن در نماشينامه "خسرو و شيرين" که باز مخصوص تماشاگران زن بود با ايفای نقش و خواندن آواز, استعداد وافر خود را به متاشاچيان نمود. سپس به تهران آمد و به دليل عشق به کار تئاتر به ياری يکی از آشنايان به هنر او, به يک گروه هنری پيوست و توانست در کنار هنرپيشگان معروف آن زمان به روی صحنه برود. او در اين زمان در چندين نمايشنامه ی پر بيننده, همانند "آرشين ملالان", "خاقان می رقصد", "ايده آل" و "بلبل سرگشته" شرکت موفقيت آميزی داشت. سپس در سال 1313 که عبدالحسين سپنتا فعاليت های سينمايی خود را در هندوستان آغاز کرد با او همراه شد و نقش نديمه شيرين را در فيلم "شيرين و فرهاد" با زبردستی بازی کرد و به جای هنرپيشه اول زن فيلم نيز آواز خواند <BR>ايران دفتری از آن پس با بازی در 23 فيلم سينمايی و 7 نمايشنامه خود را به قله ی شهرت رسانديد. او به جز فيلم های ياد شده در فيلم های " شکار خانگی" 1320, "پريچهر" 1331, "خواب های طلايی" 1331, "يک نگاه" 1334, "برای تو" 1336, "مردی که رنج ميبرد" 1338, "عروس کدومه" 1344, "عروس دريا" 1345, "خدا حافظ تهران" 1346, "ببر مازندران" 1338, "قيصر" 1349, "قهرمانان" 1350, "کلبه ای آن سوی رودخانه" 1351 و چند فيلم ديگر هنر خود را ارائه داده است <BR>ايران دفتری در آذر ماه 1374 با زندگی وداع گفت</FONT></P> <P dir=rtl> <HR> </P> <P>                                              <STRONG><FONT color=#ffffff> </FONT><FONT color=#ff0000>عکس اکران فیلم ضربت</FONT></STRONG></P> <P>       <IMG alt="اکران فیلم ضربت" hspace=0 src="http://www.atings.com/uploads/1255940429.jpg" align=baseline border=0>  </P> <P> <HR> </P> <P><FONT color=#ff0000><STRONG>                                                 پوستر فیلم صادق کرده</STRONG></FONT></P> <P>                   <IMG alt="پوستر فیلم صادق کرده" hspace=0 src="http://www.atings.com/uploads/1255915037.jpg" align=baseline border=0>          </P> Sun, 18 Oct 2009 19:05:30 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=farhadfardin&postid=182 farhadfardin http://farhadfardin.blogfa.com/post-182.aspx http://farhadfardin.blogfa.com/post-181.aspx                                             <STRONG><FONT color=#ff0000>ترانه فیلم احساس داغ</FONT></STRONG> <P></P> <P>                <IMG alt="زنده یادان ماروتیان و ایرج رستمی" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1254886741.jpg" border=0>     </P> <P><FONT color=#000000>سال ساخت فیلم احساس داغ:1350<BR>کارگردان و فیلمنامه:روبیک زادوریان<BR>موسیقی:روبیک منصوری<BR>تهیه کننده:روبیک زادوریان/ایرج رستمی<BR>عکاس:فتو کسری(فتو شروین)<BR>پخش:استودیو شهاب<BR>اواز:گوگوش/رامین<BR>شعر:نوذر/نوذر پرنگ<BR>اهنگ:عطاالله خرم<BR>بازیگران:ایرج رستمی/گوگوش<BR>ناتاشا/لرتا/عباس مهردادیان<BR>هایک هوسپیان/ماروتیان/ریمیک<BR>اسدلله یکتا/ژاله علو/مهری ودادیان</FONT></P> <P><A href="http://www.4shared.com/file/138075827/5941776c/googoosh_2.html" target=_blank><STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff0066 size=5>دانلود ترانه فیلم احساس داغ با صدای گوگوش و رامین</FONT></STRONG></A></P> <P><A href="http://www.4shared.com/file/138075818/e2d3393e/googoosh_1.html" target=_blank><STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff0066 size=5>دانلود ترانه فیلم احساس داغ با صدای گوگوش</FONT></STRONG></A></P> <P> <HR> <P></P> <P>                                    <FONT color=#ff0000><STRONG> پلاکاردسازی در سینمای ایران</STRONG></FONT></P> <P>                                  <IMG alt="پوستر فیلم دختر لر" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1254941611.jpg" align=baseline border=0>      </P> <P><FONT color=#000000>پلاکارد (يا "آفيش") به عنوان ويترين سينماها- که در جلب مشتری به داخل سالن نقش مهمی دارد- چند سال بعد از پا گرفتن سينما در ايران بر سردر سينماها جا گرفت و تا امروز نيز دوام يافته است. با هر فيلم چند پارچه نقاشی شده يا تصويری کاغذی همراه بود که هنگام نمايش در گوشه و کنار شهر يا در کنار درب ورودی سينما چسبانده می شد. در آغاز پلاکاردها تصاويری بسيار ساده داشتند، اما با تغييری که در تصاوير و مضامين فيلمها پيدا شد، پلاکارد سازی نيز دستخوش تغيير و تحول اساسی شد. از زمانی که فيلم های پر خشونت، فيلم های سراسر حادثه و زد و خورد، و فيلم هايی با مضامين غير اخلاقی و کاراته ای رواج يافت، پلاکاردها نيز آئينه تمام نمای آنها شدند. تصوير کردن شعله های آتش که از دهانه اسلحه بيرون زده است و يا لگدی که حواله هنرپيشه نقش منفی می شود و در کنارش تصويری از اندام زنان بازيگر وجه غالب پلاکاردها، شد. جاذبه های پررنگ و نيرنگ، رکن اصلی بيشتر پلاکاردها بود، به گونه ای که اگر برای فيلمی پلاکاردی خالی از اين مشخصات ترسيم می شد بی شک در پائين آوردن فروش فيلم نقش زيادی داشت. اين شکل از کار، صاحبان سينما و تهيه کنندگان فيلم ها را، که سفارش دهنده اصلی پلاکاردها بودند، ترغيب می کرد تا هر چه بيشتر طالب تصاويری از اين دست باشند. هر چه در پلاکارد، سkس و خشونت برجسته تر عرضه می شد، به نظر آنان فروش فيلم تضمين شده تر به نظر می رسيد. تا قبل از انقلاب 90 در صد پلاکاردها از اين قبيل بودند. ده در صد بقيه نيز که کپيه ای از روی پلاکارد فيلمهای خوب خارجی بود، نشان از سليقه طرح اصلی آن و اجرای بد نقاش ايرانی داشت (نسبت نمايش فيلم های خارجی به ايرانی بسيار بيشتر بود، حدود 70 فيلم ايرانی در برابر 400 فيلم خارجی.) نکات منفی پلاکاردهای وارداتی فيلم های خارجی، در وجه غالب نيز رعايت می شد. اگر بودند پلاکاردهايی که در چارچوب اين اصول جا افتاده قرار نداشتند، وارد کننده دستور ميداد تا طبق معيارهای رايج پلاکارد تازه ای برای آن تهيه شود. در مورد تهيه پلاکارد برای فيلم های فارسی غالبا طراح و نقاش از کل داستان آن خبر نداشت، فقط به او می گفتند فلان و بهمان بازيگر در فيلم بازی می کنند و اندام زن بازيگر نيز بايد چنين و جنان تصوير شود. پلاکاردها عمدتا بر مبنای چند عکس که تهيه کننده يا صاحب سينما در اختيار نقاش قرار ميداد ترسيم می شدند.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>با تاسيس چند سينمای مجلل و بزرگ در تهران، بويژه در بالای شهر، استفاده از پلاکارد هايی بزرگتر از حد معمول رواج پيدا کرد. اين پلاکاردها را در ابعاد نسبتا بزرگی می ساختند و در کنار پلاکاردهای اصلی و سنتی می آويختند. مبتکر اين طرح در ايران صاحب سينما ريولی (مزين فر) بود، که به هنگام افتتاح اين سينما پلاکارد بسيار بزرگی را که مربوط به فيلم "کتاب آفرينش" (ساخته جان هيوستن) بود در جلو سينما نصب کرد.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>از زمان ورود فيلم های سه بعدی به ايران (با فيلم "حباب") که برای ديدن تصاوير آنها می بايست از عينک مخصوص استفاده شود، نوع ديگری از پلاکارد سازی شکل گرفت که موسوم به پلاکارد سه بعدی بود. چند تصوير گوناگون بريده شده بر روی يکديگر نصب می شد و با کمک نور پردازيهای بديع، اشکال سه بعدی ايجاد می کردند. اين نوع کار نيز در جلب مشتری سهم زيادی داشت.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>در کنار تهيه پلاکاردها و پوسترهای مبتذل برای فيلم هايی که بی شک نيز مبتذل بودند، با ساخته شدن چند فيلم خوب ايرانی، نوعی پوستر سازی هنرمندانه، توسط گرافيست ها و طراحان ارزنده ايرانی، همچون مرتضی مميز و فرشيد مثقالی عرضه شد. سابقه کار اين طراحان و گرافيست ها عمدتا به تهيه پوستر برای نمايش های تئاتری بر می گردد، پوستر ها و پلاکاردهايی که برای فيلم های "گاو"، "پستچی"، و "سرايدار" ساخته شد از اين دست کارهاست. سبک کار نيز همچون خود اينگونه فيلم ها که روز به روز در اشکال به اصطلاح روشنفکری و بدور از درک مردم ساخته می شد، تدريجا کيفيتی انتزاعی و غريب به خود گرفت. که پلاکارد فيلم "غريبه و مه" (ساخته بهرام بيضائی) نمونه ای از آن است.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>به اين ترتيب، پلاکارد در آغاز شناسنامه يک اثر سينمايی محسوب می شد و قشنگ ترين و زيباترين صحنه فيلم در سطح کوچک اما رويائی آن جا می گرفت و زمينه صادقانه ای برای داوری و انتخاب تماشاگر مهيا می ساخت، اما، به علت هجوم نوع تازه ای از يک زندگی سراسر سوداگرانه، پلاکاردها هم چهره عوض کردند و تصاوير فريب دهنده مبتذل بر سردر سينماها نشست. و، هنر پلاکارد سازی با دروغ و نيرنگ آميخته شد و پلاکارد ساز به توصيه سود پرستان همه استعدادش را برای فريب تماشاگر و کشانيدن او به داخل سالن سينما به کار گرفت و پلاکاردساز، هويتی همچون ماشين پيدا کرد و هی ساخت و هی ساخت و به چاپ سپرد.</FONT></P> <P dir=rtl> <HR> <P></P> <P>                                            <FONT color=#ff0000><STRONG>بیوگرافی شادروان پوران</STRONG></FONT></P> <P>               <IMG alt="شادروان پوران" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1254939361.jpg" align=baseline border=0>        </P> <P align=right><FONT face=Tahoma color=#000000 size=2>فرح دخت عباس طالقانی (پوران) خواهرزاده روح بخش خواننده سر شناس اواخر دهه ۱۳۲۰ و اوایل <SPAN lang=fa>دهه 30</SPAN> است و به واسطه او جذب خوانندگی شد.</FONT></P> <P align=right><FONT face=Tahoma color=#000000 size=2> او ابتدا با نام بانوی ناشناس و سپس با شهرت همسر اولش (عباس شاپوری) با نام بانو شاپوری و سرانجام با عنوان پوران به کارش ادامه داد. او موسیقی را از شاگردی استاد شاپوری شروع کرد. پوران فعالیت در سینما از ۱۳۳۹ آغاز کرد، برخی از فیلم هایی که او در آن ها نقش آفرینی کرده عبارتند از: ستارگان می درخشند، عمو نوروز، طلای سفید، گرگهای گرسنه، لاله آتشین، آقای قرن بیستم، اشکها ولبخندها، دنیای پول، حاتم طائی، گدایان تهران و توفان بر فراز پاترا</FONT></P> <P align=right><FONT face=Tahoma color=#000000 size=2>همسر دوم پوران آقای روشن زاده بود که ایشان و آقای بهمنش از بهترین مفسران ورزشی ایران بودند، پوران از ایشان دارای 2 فرزند به نام های امید و آرزو شد. مشهورترین ترانه بهاری را او خواند. شاید هم معروف ترین ترانه نوروزی را. گل اومد، بهاراومد، من ازتو دورم... 15 نوروز ایران، با ترانه او آغاز شد و یا ادامه یافت: 41 تا 56. </FONT></P> <P align=right><FONT face=Tahoma color=#000000 size=2>برای یک دهه کامل و شاید هم بیشتر، بی رقیب ترین خواننده شاد ایران- به سبک خود - بود. در سال های غمگین پس از 28 مرداد، اگر با مرا ببوس می گریستند، با صدای پوران از غم فاصله می گرفتند. </FONT></P> <P align=right><FONT face=Tahoma color=#000000>پوران در دهه 1330 مشهورترین خواننده روز ایران شد و در دهه 40 نیز این شهرت را برای خود حفظ کرد. او این راه بلند را خیلی کوتاه طی کرد. از سال 1330 خواند و از سال 1331 با نام مستعار بانو ناشناس وارد رادیو ایران شد. بخت و استعداد خود را در چند فیلم هم آزمایش کرد، از جمله فیلم اول هیکل. بدرستی، کس ندانست چرا از شوهرش شاپوری ویلونیستی که آهنگساز ترانه های او نیز بود جدا شد، اما با روشن زاده تا آخرین لحظات مرگ ناگهانی اش ماند</FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT face=Tahoma color=#000000>کمتر می شد حدس زد پوران روزی از فیلتر تنگ برنامه گل ها نیز عبور کند و صدایش برای گلها ضبط شود، که شد! آنها که دستی توانا در ترانه سرائی و آهنگسازی داشتند و دارند، هرکجا از خاطرات خود گفته و نوشته اند، وقتی به پوران رسیده اند بدون لحظه ای تردید از استعداد کم نظیر او برای اجرای تصنیف و ترانه، گوش تیز او برای گرفتن سیلاب های ترانه و آهنگ و آشنائی کامل او به ضربآهنگ ها یاد کرده اند. ریتم را خوب می شناخت و استادانه نیز مراعات می کرد. </FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT face=Tahoma color=#000000>از او که در آغاز دهه 60 گرفتار بیماری بی درمان سرطان شد و برای بستن چشم بر جهان، خود را به ایران رساند تا در وطن به خاک سپرده شود، اجرای ترانه های بسیاری باقی مانده است، اما حیف است اگر از ترانه ای یاد نشود که می گویند تا آخرین دورانی که هنوز می توانست زمزمه کند، هرگاه می شد و می خواست آن را با نفسی که بیرون می آمد و کوتاه بود زمزمه می کرد: </FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000>چشمای من میل به گریه داره</FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000>می خواد بباره</FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000>دل نمی دونی که چه حالی داره</FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000>چه حالی داره</FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000>غصه بجز گریه دوا نداره</FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000>خدا نداره</FONT></P><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000> <P class=entry-more align=right>... </P></FONT> <P class=entry-more align=right><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000>هرچی تو دنیا غمه </FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000>مال منه </FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000>روزی هزاربار </FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000>دل من میشکنه </FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000>دل دیگه او طاقتا رو </FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000>نداره </FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000>خدا، نداره </FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000>پشت سرهم </FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000>داره بد می آره </FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT style="FONT-SIZE: 9pt" face=Tahoma color=#000000>خدا می آره </FONT></P> <P class=entry-more align=right><FONT face=Tahoma><FONT color=#000000>از این اجرا، می گویند ضبطی وجود دارد که پوران دیگر نفس خواندن بلند آن را ندارد، اما چنان مسلط آن را می خواند که به گله ای آهنگین می ماند. پوران در سال 1369 زمانی که برای دیدن نوه اش به ایران آمده بود به علت ابتلا به بیماری سرطان درگذشت و در امام زاده طاهر کرج به خاک سپرده شد</FONT><A href="http://057.blogsky.com/1385/02/06/post-1/" target=_blank><FONT color=#000000>منبع</FONT></A></FONT></P> <P class=entry-more align=right> <HR> <P></P> <P>                                            <FONT color=#ff0000><STRONG>پوستر فیلم شب قوزی</STRONG></FONT></P> <P>                <IMG alt="پوستر فیلم شب قوزی" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1254921001.jpg" align=baseline border=0>    </P> <P> <HR> <P></P> <P>                                               <FONT color=#ff0000><STRONG>عکس محمد متوسلانی</STRONG></FONT></P> <P>             <IMG alt="محمد متوسلانی" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1254889906.jpg" align=baseline border=0></P> Tue, 06 Oct 2009 20:58:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=farhadfardin&postid=181 farhadfardin http://farhadfardin.blogfa.com/post-181.aspx http://farhadfardin.blogfa.com/post-178.aspx                                        <STRONG><FONT face=Verdana color=#ff0000 size=5>ترانه فیلم شکست ناپذیر</FONT></STRONG>    <FONT color=#ff0000>   <FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif"><FONT size=5> </FONT></FONT></FONT> <P></P> <P>               <IMG alt="زنده یاد محمد علی فردین و پرویز جعفری در فیلم شکست ناپذیر" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1253710118.jpg" border=0>        </P> <P><FONT color=#000000>سال ساخت فیلم شکست ناپذیر: 1353  <BR>کارگردان و تدوینگر:رضا میر لوحی<BR>فیلمنامه:رضا کریمی<BR>تهیه کننده نعمت رفیعی<BR>موسیقی:روبیک منصوری<BR>مدیر دوبلاژ:منوچهر زمانی<BR>پخش:سازمان سینمایی پانوراما<BR>بازیگران:محمدعلی فردین/ایلین ویگن<BR>نعمت الله گرجی/جمشید مهرداد<BR>حسین گیل/پرویز جعفری<BR>هنگامه/حسین شهاب<BR>رضا حاجیان/ذبیح ذبیح پور<BR>علی دهقان/نریمان شیری فرد<BR>جلال موسوی/حمید یکتا/شاپور بقایی</FONT></P> <P><A href="http://www.4shared.com/file/134619841/3217b6ae/ahdie_1.html" target=_blank><STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff3366 size=5>دانلود ترانه فیلم شکست ناپذیر باصدای عهدیه 1</FONT></STRONG></A></P> <P><A href="http://www.4shared.com/file/134619843/dc19d782/ahdie_2.html" target=_blank><STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff3366 size=5>دانلود ترانه فیلم شکست ناپذیر با صدای عهدیه 2</FONT></STRONG></A></P> <P> <HR> <P></P> <P>                 <STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff0000 size=5>"قصۀ شهرزاد" به روايت شهاب ميرزايی</FONT></STRONG>    </P> <P>                 <IMG alt=شهرزاد hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1253659008.jpg" border=0> </P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>صبح روز اول: بهارجنوبی. کوچه سمنان. خانه سينما. زنی با موهايی سپيد و چهره ای که</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>گذرعمر بر آن هاشور زده. بر صندلی چوبی کنار ديوارنشسته است. سيگارمی کشد و نگران به</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>زمين می نگرد.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>روبرويش نشسته ام. به اوخيره می شوم. من او را می شناسم و او مرا نمی شناسد. بعد از مدت</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>ها جستجو" شهرزاد" را يافته ام. کنارش می نشينم. سر صحبت را که باز می کنم، کوله و</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>ساکش را نشانم می دهد و می گويد به اين فکرمی کند که امشب کجا بخوابد.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>صبح روز دوم: بهارشمالی. خانه ای کوچک، وسط تهران بزرگ. ديواری به رنگ خاک که</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>کنتراستش با پيراهن آبی او، منظره ای دلپذير ساخته.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>از کودکی اش و کارکردن در قهوه خانه پدردر نزديکی ميدان راه آهن شروع می کند. بعد کپی</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>کتاب "با تشنگی پير می شويم" را نشانم می دهد که درمقدمه اش نوشته: کبرا نام خواهرمرده ام</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>بود که شناسنامه اش را باطل نکرده بودند وشناسنامه را برای من گذاشتند. مادرم مريم صدايم</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>می کرد و پدرم زهرا. زمان رقصندگی شهلا می گفتندم. در سينما شهرزاد شدم و حالا زير</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>شعرهايم می نويسند: شهرزاد.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>از آغاز رقصندگی در کافه جمشيد، و سيروس لاله زار، در سن چهارده پانزده سالگی و ميان</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>انبوهی از دود سيگار و بوی الکل می گويد. ازعشق به تئاتر که او را می برد تا گوشه و</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>کنارايران، در روزگار ماشين های قديمی و جاده های خاکی و بعد رسيدن به جاده سينما.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>اولين بار نامش در تيتراژ فيلم "قيصر" می آيد و بعد از آن در چند فيلم مطرح سينمای ايران و</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>چند فيلمفارسی بازی می کند. نقش او در بيشتراين فيلم ها زن بدکاره يا رقاصه ای است که به</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>چند سکانس و پلان محدود می شد. اما نقش آفرينی های متفاوتش در"تنگنا" و "صبح روز</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>چهارم"، برايش جايزه هايی ای از جشنواره "سپاس" به ارمغان آورد.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>حوالی سال ۵٢ در اعتراض به فضای فيلم فارسی ازسينما کناره گيری می کند. به گروه سينمای</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>آزاد می پيوندد، فيلم کوتاه می سازد، کتاب های شعرش را چاپ می کند و داستان های کوتاهش</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>در روزنامه "آيندگان" و بعدها "کتاب جمعه" چاپ می شود.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>تا اين آه فيلم بلند "مانی ومريم" را در سال ١٣۵۶ با بازی "پوری بنائی" می سازد. مريم ومانی</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>از اولين فيلم های سينمای پيش ازانقلاب است که کارگردان وقهرمان قصه اش زن هستند. فيلم</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>توقيف می شود و سه سال بعد اکران.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>توفان انقلاب از راه می رسد و در آن شلوغی روزگار، دارو ندارش از بين می رود. فيلم هايش</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>گم می شوند و کتاب هايش و خودش. مدت های مديد دربدر می شود و هراسان. در اوج بيماری</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>روحی و جسمی در سال ١٣۶۴ راهی آلمان می شود و بعد از هفت سال هوای وطن می کند و</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>باز می گردد به ايران.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>حالا هفده سال ازآن بازگشت تلخ می گذرد. هفده سالی که به دربدری و آوارگی و پريشانی</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>گذشته است. از کوچه پس کوچه های تهران تا روستاهای دورافتاده طبس و کرمان.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>در اين ميان آن چه گم می شود آرامش است و آسايش و آن چه نمی يابد اعتماد وتوجه اهالی</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>سينما وآشنايان و دوستان قديم که بيش ازحقوق بخورونميری باشد که بعدها از خانه سينما می</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>گيرد. او را سال ها آدم هايی که بايد ببيند، نمی بينند. کم به سهو و بيش به عمد.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>در کنار تلاش برای يافتن سرپناه، راهی کتابخانه ها می شود تا کپی کتاب هايش را از روی</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>نسخه های موجود بگيرد و هميشه و همه جا در کوله پشتی اش با خود ببرد و در اين دربدری</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>چه اهميت دارد که "پوران فرخ زاد" در کتاب "کارنمای زنان ايران" می نويسد او با خوردن</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>قرص در سال ١٣۵٧ خودکشی کرده است و مجله "دنيای سخن" در سوگ "اخوان" نامه ای</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>از" گلستان" منتشر کند که از آخرين ديداراين دو در لندن بگويد و در آن اشاره ای شود به</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>شعرشهرزاد:</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>"اخوان روز رسيدنش، به هديه، کتابی به من بخشيد که يک جنگ از شعرهای نو فارسی بود.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>چند روز بعد ازم پرسيد آن را چگونه می بينم. گفتم در اين جنگ از آنهايی که شعرشان بی پاست،</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>برگزيده هايی هست. بعد رفتم آن جلد لاغر آکنده از بيان زندۀ بيدادگر را که سال ها پيش با عنوان</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>"با تشنگی پير می شويم" درآمد، در آوردم."</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>"از آن برايش تک هها خواندم. شعر کار خود را کرد. خود را م یگرفت نگريد، که عاقبت</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>نتوانست. افتاد به هق هق. بلند شد رفت. بعد که آمد گفت: اين از کجا آمد، کيست؟ گفتم: همين</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>ديگر. بی خبر هستيم. به خود گفتم و همچنان هميشه می گويم، در دالان تنگ هياهوی پرت غافل</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>می شويم از دنيايی که در همسايگی زندگی دارد. گفت: مثل رگ بريده خون زنده ازش</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>می ريخت. گفتم: همين ديگر. گفت اسمش هم به گوش من نخورده بود، اسمش چيست؟ گفتم:</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>همين ديگر. اشکال از اسم و آشنايی با اسم م یآيد. از روی اسم چه می فهميم؟ اسمش بنا به آنچه</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>معروف است "شهرزاد" است."</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>صبح روز سوم: نيمکت خانه هنرمندان. جايی که شب گذشته اين جا خوابيده. شهرزاد می گويد:</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>وقتی در پارک می خوابی، بعد از چند وقت وحشتت از خوابيدن در کنار بی خانمان ها و موش</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>و گربه و سوسک به الفت با آن ها می رسد."</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>"در شب های گرم تابستان، می توانی به آسمان خيره شوی و برای هزارمين بار دنبال ستاره</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>بختت بگردی و بازهم پيدايش نکنی. اما صبح که بيدارمی شوی و می خواهی به دستشويی</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>بروی، دردسرهايت تازه شروع می شود. همين کارعادی روزانه همه آدم های دنيا به مشکلی</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>بزرگ تبديل می شود. کجا بروم؟ چه کار بکنم؟ ساک هايم را کجا بگذارم؟"</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>می گويد وقتی در روستا هستی، چيزی که بيشتراز نبود امکانات آزارت می دهد نبود سينما و</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>کتابفروشی و دکه مطبوعاتی است و خيابانی که در آن قدم بزنی و صندلی که بر روی آن</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>بنشينی و مخاطبی که درباره اتفاقات جديد جهان با او حرف بزنی. آدمی بيگانه هستی که گويی</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>ازجهانی ديگر به آنجا پرت شده ای، بی هيچ نقطه اشتراکی. حتی خيلی وقت ها حرف زدن آدم</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>های اطرافت را به زبان محلی، نمی فهمی.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>همه آرزويش اما در اين سال ها، يافتن سرپناهی است غير از آسمان. جايی که بتواند در آن</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>لختی بياسايد و به راحتی بخوابد و بنويسد. يخچال و تلويزيون داشته باشد. آن قدر پول داشته باشد</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>که کتاب و مجله بخرد و آن قدر فرصت که آن ها را بخواند.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>صبح روز چهارم: اتاقکی در باغ پرتقال يکی از شهرهای شمال. حالا چند روزی است که اين</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>جا، دوراز هياهوی انبوه کرکسان تماشای آن شهر بزرگ، جايی برای زندگی پيدا کرده است.</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>جايی که بتواندغذايی بپزد، روزنامه ای بخرد و نگاهی به پس پشت زندگی پرفراز و نشيب اش</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>بيندازد و آرزوی چاپ کردن سفرنامه ها، شعرها، فيلم نامه ها و داستان هايش را دوباره جان</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>بخشد و باز بسرايد:</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>تلنگری بر آب زدم</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>سازی که زمين آن را می شنود</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>آسمان آن را می شنود</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>تلنگری بر گيجگاه عشق</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>رعدی سخت درمی گيرد</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>پرنده مهاجر تنم بال می گشايد و می خواند</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>زندگی اينگونه است</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>تلنگری بر دهان کامل ترين انسان</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>پايان آرامش</FONT></P> <P dir=rtl align=justify><FONT color=#000000>و يا آغاز شورش</FONT></P> <P dir=rtl align=justify> <HR> <P></P> <P>                                        <STRONG><FONT face=Verdana color=#ff0000 size=5>عکسی از فریباخاتمی</FONT></STRONG>     </P> <P>    <IMG alt="فریبا خاتمی" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1253667070.jpg" align=baseline border=0></P> Tue, 22 Sep 2009 19:53:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=farhadfardin&postid=178 farhadfardin http://farhadfardin.blogfa.com/post-178.aspx http://farhadfardin.blogfa.com/post-177.aspx <FONT color=#ff0000>                                     <STRONG>      ترانه فیلم سلام بر عشق</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#000000>سال ساخت فیلم سلام بر عشق:1353<BR>کارگردان:عزیز الله بهادری<BR>فیلمنامه:سیروس الوند<BR>موسیقی:حسین واثقی<BR>تهیه کننده:نندلال نارانداس هندوجا<BR>محصول و پخش از:فیلمکو فیلمز<BR>مدیر دوبلاژ:چنگیز جلیلوند<BR>اواز:عهدیه/ایرج<BR>بازیگران:محمد علی فردین/مرجان<BR>مرتضی عقیلی/ارزو غفاری/بهرام وطن پرست<BR>مهدی قلی صفا پور/حسین ملکی/مختار/<BR>حسین صفاریان/محرم بسیم</FONT></P> <P><A href="http://www.4shared.com/file/132363394/15064b70/iraj.html" target=_blank><STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff00ff size=5>دانلود ترانه فیلم سلام بر عشق باصدای ایرج</FONT></STRONG></A></P> <P><A href="http://www.4shared.com/file/132363394/15064b70/iraj.html" target=_blank><STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff00ff size=5>دانلود ترانه فیلم سلام بر عشق با صدای عهدیه</FONT></STRONG></A></P> <P> <HR> <P></P> <P><STRONG>                                        <SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 28pt; COLOR: red; FONT-FAMILY: Arial">سياهی لشگرها<BR clear=all></SPAN><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 28pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: Arial">         شهدای گمنام سينمای ايران<BR clear=all></SPAN><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; COLOR: maroon; FONT-FAMILY: Arial">              اکثر آنها درخيابان يا جبهه "ارباب جمشيد" به خاک افتادند</SPAN></STRONG></P> <P><STRONG><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; COLOR: maroon; FONT-FAMILY: Arial"></SPAN></STRONG><FONT color=#000000>از ميان آن همه شهيد گمنام سينمای ايران، بالاخره ايمان وردی، شورانگيز طباطبائی، منيژه آرا، فيروز و منصور سپهرنيا نامشان در تاريخ سينما ماند.<BR></FONT>                                 <IMG alt="" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1252876058.jpg" border=0> </P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>وقتی سينما به صورت خوانی گسترده و مملو از نعمت های گوناگون جلوه می کند و تبديل به کارخانه رويا سازی می شود، سراب فريبنده ای برای افرادی از قشرهای محروم بوجود می آيد. قربانيان اصلی اين سراب، سياهی لشگرها بودند که با عشقی سوزان، برای آنکه روزی از يکسو محبوب قلوب مردم شوند و از سوی ديگر به مال و مکنتی برسند و در راهی که بت های سينمايی- نظير فردين و بهروز وثوقی و فروزان- رفته اند، پا می گذارند، آواره استوديوهای فيلم سازی می شدند. تمام ذهن آنها انباشته بود از اينکه شايد برای لحظه ای کوتاه نيز نقشی به آنها داده شود. نقشی که در چشم همه آنها سکوی پرتابی برای رسيدن به اوج آمال و آرزوهايشان بود. در اينجا نبايد بهايی را که آنها به شانس و اقبال می دادند دست کم گرفت، زيرا اين افراد اکثرا نه هنری داشتند، نه پولی، و نه روی زيبايی. اما بحث و اقبال هم بندرت روی خوش به آنها نشان می داد. در نتيجه، سياهی لشگرها بدل شدند به افرادی تيره بخت که از آنها سوء استفاده های گوناگونی می کردند، و به جز چند نفری- که تعدادشان از انگشتان يک دست هم تجاوز نمی کرد- بر بقيه برای هميشه داغ سياهی لشگری خورده شد. آنها در صحنه های چند ثانيه ای فيلمها، تا وقتی قدرت سر پا ايستادن داشتند، کتک خوردند و زمانيکه هنرپيشگان صاحب نام در هتل های درجه يک مشغول عيش و نوش بودند، در پناه سايه ديوارهای مخروبه ساندويچ به نيش می کشيدند و تجديد قوا می کردند.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>از اين ميان، زنان و دخترانی که سودای هنرپيشه شهير و بمب جاذبه جنسی شدن آنها را به ورطه سياهی لشگری سوق داده بود، نسبت به مردان سرنوشتی شوم و مهيب تر داشتند. بيشتر آنها توسط دست اندرکاران فيلم فارسی ساز به فحشا کشيده شدند. آنها با آرزوهای رنگين ترک ديار و خانواده می کردند و يک راست سر از اطاق خواب تهيه کننده و کارگردان در می آوردند. اين زنان، که غالبا برای پر کردن صحنه ها از تصاوير غير اخلاقی به کار گرفته می شدند، پس از مدتی در مسير خودفروشی می افتادند.</FONT></P> <P dir=rtl><B><FONT color=#000000>شهرستانی های ساده دل</FONT></B></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>"تنها آرزوی من اين است که يکبار به عنوان سياهی لشگر هم که شده در فيلمی شرکت کنم. همين که همشهری هايم چهره مرا روی پرده سينما در جوار يک هنرپيشه يا ستاره معروف ببينند، برايم کافيست. سه ماه است که من برای اين منظور در تهران سرگردانم."</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>اين حرف های "محبت الله سماعی" جوان لرستانی بود که به دنبال هنرپيشه شدن به تهران آمده بود. پس اندازش را هم تمام کرد، ولی کوچکترين نقشی در فيلمها به دست نياورد. نمونه های "محبت الله سماعی" زياد بودند. در اين ميان سياهی لشگرهايی وجود داشتند که با وجود سالها اين در و آن در زدن و پول خرج کردن هرگز نتوانستند بيش از پنج دقيقه در يک فيلم بازی کنند و بالاخره برای هميشه هوس هنرپيشه شدن را کنار گذاشتند.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>مشتاقان هنرپيشگی در گروه سنی 18 تا 26 سال قرار داشتند. بيشتر آنها شهرستانی های ساده دلی بودند و عموما از شهرهای کوچک و دور به تهران آمده و اشتياقشان به مراتب بيشتر از داوطلبان تهرانی بود. بهمين علت هم، بهترين طعمه برای شيادانی بودند که هميشه و همه جا گوش به زنگ ايستاده بودند. اين جوانان شهرستانی با تماشای فيلم های فارسی و خواندن مطالب فريبنده در باره زندگی بازيگران سينما شيفته زرق و برق اين حرفه می شدند. آنها چون می ديدند در محيط کوچک شهرستان ميدانی برای پرداختن به اين حرفه ندارند با تحمل زحمات بسيار بار سفر می بستند و راهی تهران می شدند، اما پس از مدتی سرگردانی متوجه می شدند که تمام نقشه هايشان اشتباه بوده است.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>"سعيد حق گو" جوان بيست و دو ساله ای که از يکی از شهرهای آذربايجان به تهران آمده بود و سه ماه به استوديوهای گوناگون فيلم برداری سر زد اما هرگز کوچکترين نقشی در فيلمها به او ندادند، می گويد:</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>"اين دومين باريست که من برای گرفتن رلی در فيلمهای فارسی به تهران آمده ام. بار اول هنگامی که در به در دنبال آشنا يا دست اندرکاری می گشتم که مرا به يکی از استوديوهای فيلم برداری معرفی کند با مردی برخورد کردم که ادعا می کرد از طرف تهيه کنندگان و کارگردانان مامور يافتن هنرپيشه برای شرکت در فيلم است. او پيشنهاد کرد که مرا به يکی از کارگردانان معرفی کند. من که فکر می کردم بهمين زودی راه به رويم باز شده، با خوشحالی پيشهادش را پذيرفتم. او آدرسی به من داد و گفت روز بعد به آنجا مراجعه کنم. وقتی با خوشحالی خودم را به آن محل رساندم چند جوان ديگر را ديدم که مشغول اوراق کردن تعدادی موتورسيکلت بودند. آن مرد به من گفت که اين موتورها قرار است در فيلمی که نقش اولش به عهده من است مورد استفاده قرار گيرد. او از من خواست در کار تعمير موتورها به او کمک کنم. من که از خوشحالی به هيچ چيز توجه نداشتم با غرور خاصی شروع به کار کردم، البته چون به کار وارد نبودم فقط به تميز کردن وسايل موتورها پرداختم، اما پس از چند ساعت از طرز حرف زدن و آمد و رفت های مشکوک آنجا متوجه شدم آن مرد به من دروغ گفته است و چند روز بعد بود که به حقيقت دردناکی پی بردم و فهميدم آنجا محل تعمير موتورهای دزدی است و آن مرد مرا برای دزدی موتور فريب داده است."</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>در سينما باندهائی وجود داشتند که کارشان سوء استفاده از علاقمندان بازيگری بود. همان طور که نمونه ای از آن ذکر شد، آنها خوب می دانستند چگونه در راه جوانانی که در بدر به دنبال گرفتن نقشی در فيلمها هستند، دام بگذارند. اعضاء اين باندها معمولا در نزيک استوديوهای فيلم برداری گوش به زنگ می ايستادند، قيافه ها را از نظر می گذراندند و "شکارهای" مناسب و پرسود را انتخاب می کردند و به هر نحو که شده با آنها ارتباط برقرار می کردند.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>آنها خود را کاشف هنرپيشه و ستاره معرفی می کردند و با خواهش و تمنای ظاهری از جوانان می خواستند نقش اول فلان فيلم را که به زودی تهيه می شود قبول کنند. از قيافه و اندام "فتوژنيک" او حرف می زدند و او را تنها فردی که می تواند چنين نقش مهمی را به عهده بگيرد قلمداد می کردند. ضمنا از اينکه شانس آنها را ياری کرده و کسی را که در آسمانها جستجو می کردند در زمين يافته اند و چنين هنرپيشه با استعداد و مناسبی گير آورده اند ابراز خوشحالی می کردند.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>جوان شيفته هنرپيشگی نيز که سرشار از سادگی بود با شنيدن اين همه تعريف ناگهان حس می کرد به هدف ديرينش رسيده، آن وقت بود که همه چيز را فراموش می کرد و چشم و گوش بسته تسليم آن شيادان حرفه ای می شد. عده ای از دختران و زنان نيز، همانگونه که گفتم، پس از افتادن به دام اين باندها به گمراهی کشيده می شدند.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>اکثرا داوطلبان هنرپيشگی در زندگی گذشته خود گرفتار کمبودهايی بودند. عده زيادی از آنها در سالهای اول دبيرستان تحصيلات خود را ناتمام گذاشته و عده ای ديگر نيز با مسائل و مشکلات خانوادگی روبرو بودند و به اين علت به مرور احساس کمبودی در وجودشان پا می گرفت که جبرانش را در دست يافتن به رفيع ترين و فريبنده ترين جلوه های ظاهری زندگی می يافتند. از اين رو سينما و نوع زندگی هنرپيشگان با آن همه تبليغات کذائی، زمينه مساعدی برای جذب شدن به اينگونه فريبندگی ها بود.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>گفته های "محسن نکيسا"، داوطلب بازيگری سينما، حکايت از اين واقعيت دارد:</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>"در دوران تحصيلم هيچ گاه شاگرد خوبی نبودم و به همين علت هميشه مورد سرزنش پدر و مادم قرار می گرفتم. در حاليکه تمام خواهران و برادرانم از شاگردان ممتاز مدرسه خود بودند و آکنون همه آنها تحصيلات دانشگاهی دارند، ولی من در همان سالهای اوليه دبيرستان ترک تحصيل کردم. حالا احساس می کنم هنرپيشگی تنها شغلی است که می تواند اين کمبود چشمگير را از نظر بپوشاند.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>اگر من يک هنرپيشه معروف و درجه اول بشوم شهرتم چشم تمام افراد فاميل و آشنايان دور و نزديکی که مرا يک آدم کم سواد می دانند، خيره خواه کرد و دنيائی سرشار از احترام و قدردانی به رويم خواهد گشود!"</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>اکثر جوانهای شهرستانی که به خيال خود برای بازيگر سينما شدن راهی تهران می شدند از شهرستانهايی می آمدند که گروهای فيلم برداری قبلا به آنجا رفته و فعاليت داشته اند. از همين روست که جوانان شيرازی به مراتب بيشتر از جوانان تبريزی برای شرکت در فيلم به تهران می آمدند، چون فيلم برداری در شيراز بيشتر از تبريز صورت می گرفت. از سوی ديگر گروه های فيلم برداری تا حدودی در فريفته و شيفته کردن جوانان شهرستانی مقصر بودند، چرا که آنها به جوانان از همه جا بی خبر علاقمند، که موقع فيلم برداری دورشان حلقه می زدند، وعده های پوچ ميدادند و به اين ترتيب آنها را اميدوار می کردند که می توانند بر اوهام خود جامه عمل بپوشانند. جوانان شهرستانی فکر می کردند علت اصلی عدم توفيق آنها شهرستانی بودنشان است، به اين جهت سعی داشتند هر طوری شده راهی تهران شوند.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>غلام ژاپنی، از سياهی لشگرهای سينما، در باره چگونگی کشيده شدنش به سينما می گويد:</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>"شاگرد کشباف بودم، "سوغات فرنگ" را توی کاباره بهشت شاه آباد فيلم برداری می کردند. من رفته بودم غذا بگيرم. خوشم آمد. از ديدن مصدق ذوق کردم. ساعت پنج که برگشتم کشبافی، استاد يک چک زد توی گوشم. من هم 200 تومان پول نقد داشتم، آنجا را ول کردم و رفتم ساختمان پلاسکو که چند تا استوديو داشت. رفتم پيش صمد صباحی. منوچهر صادقپور را می شناختم، چون بچه جنوب شهر بود، با محمد علی بندانی دفتر کوچکی داشتند. اما تحويلم نگرفتند. حاضر بودم با روزی دو قران زندگی کنم. از گوشه و کنار خيابان شيشه جمع می کردم و می فروختم. سر راه هنرپيشه ها می ايستادم. می ديدمشان و بعد می رفتم محله، برای بچه ها تعريف می کردم که فلان کس را ديدم. پنج سال تمام کار من همين بود. تا اينکه توی فيلم "مالک دوزخ" چند ثانيه نقش به من دادند و يک دست چلوکباب. تا حالا 360 فيلم بازی کردم. مثل "مرد شرقی و زن فرنگی". در "بابا خالدار" يک پلان دارم توی کلانتری که تا می خواهم جم بخورم تمام می شود! همه نقش های من جزئی بوده اند و تا حالا از بابت بازی يک قران به من نداده اند. چه می شود کرد، عشق سينما درمان ندارد."</FONT></P> <P dir=rtl><B><FONT color=#000000>دستمزد</FONT></B></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>سياهی لشگرهای ماندگار در صحنه، در پی يک درآمد جزئی، تن به هر نوع بازی در فيلم ها و سريالهای تلويزيونی می دادند. اگر دقيق تر نگاه کنيم، همين ها بودند که پايه و بنيان اصلی فيلمها را پی می ريختند. زيرا اگر اينان نبودند، صحنه های شلوغ و پر جمعيت که لازمه يک فيلم پر جنب و جوش است چگونه ساخته و پرداخته می شد؟ چگونه هنرپيشه مرد يا زن به کمک آنها نقش نخست فيلم را ايفا می کرد، و يا استفاده از اين فريب خوردگان به شهرت می رسيد؟</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>دستمزد سياهی لشگرها به نسبت سابقه آنها فرق می کرد، ولی معمولا مردها بيشتر از صد تومان دريافت نمی کردند، که بين چهل تا شصت تومان آنرا کسی برمی داشت که سرپرستی آنها را به عهده داشت. در حاليکه، بازيگران نخست فيلم مبلغی بين صد تا سيصد هزار تومان دستمزد می گرفتند. سياهی لشگرها اگر به آنها لطف می شد به هنگام نهار از يک چای تا يک ساندويچ بهره مند می شدند، در حاليکه، بازيگر نخست بهترين غذاها را تناول می کرد. سياهی لشگرها در مجموع، هيچگونه تامين مادی نداشتند و اغلب جلوی استوديوها به انتظار زمان موعود تحقق آمالشان پرسه می زدند.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>سياهی لشگرهای زن از نظر دريافت دستمزد، از موقعيت بهتری نسبت به مردان برخوردار بودند، زيرا رقيب کمتری داشتند و نياز به آنها برای صحنه های مختلف بيشتر بود. در دهه سی و چهل که صحنه های حمام يا عروسی در فيلمهای ايرانی رواج داشت، چهره سياهی لشگرهای زن به خوبی مشهود بود. سياهی لشگرهای زن که اغلب مجرد يا مطلقه بودند، اکثرا عنوان می کردند که بچه کوچکی نيز دارند. آنها ظاهرا برای تامين معاش به بازی در فيلمها می پرداختند. دستمزد زنهای سياهی لشگر معمولا رقمی معادل سيصد الی پانصد تومان بود. بعضی از آنها به علت سابقه ای که داشتند ديگر وظيفه خود را خوب می دانستند. گاهی چادر به سر می کردند و در يک صحنه عزاداری در فيلم شرکت می کردند و گاهی عريان شده در صحنه هايی که لب استخر يا کنار دريا گرفته می شد، خودی نشان می دادند. زنهای سياهی لشگر خاطرات و قصه های غم انگيزی از زندگی خود دارند که غالبا مدعی بودند سرمنشاء آن، براثر ناکامی در ازدواج بوده است.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>گاهی اوقات شانس با سياهی لشگرهای زن که به اصطلاح بروروئی داشتند ياری می کرد. بعضی از اينها مورد توجه واقع شده، نقش های بيشتر و گاهی اوقات (يک در هزار) نقش نخست فيلمی را به عهده شان می گذاشتند، و به اين ترتيب از قعر گمنامی به اوج آرزوهايشان می رسيدند. برای نمونه می توان از "شورانگيز طباطبائی" و "منيژه آرا" (که در برنامه تلويزيونی 2+2، ساخته پرويز کاردان، نقش داشت) نام برد. در ميان مردان نيز بيک ايمانوردی، فيروز و منصور سپهرنيا قابل ذکر هستند که از سياهی لشگری به موقيتهای بالاتری دست يافتند.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>برخلاف زنان، شانس مردهای سياهی لشگر برای پيشرفت خيلی کمتر بود، زيرا چهره های معروف و نام و نشان دار سينمايی در آن زمان به آسانی به هر تازه واردی، روی خوش نشان نمی دادند.</FONT></P> <P dir=rtl><B><FONT color=#000000>پاتوق سياهی لشگرها  </FONT></B></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>معمولا پاتوق سياهی لشگرها خيابان ارباب جمشيد بود. در اين خيابان بيش از دوازده سازمان تهيه و پخش فيلم قرار داشت. در آنجا از طلوع تا غروب خورشيد، می شد سياهی لشگرها را ديد که به انتظار بازی در صحنه ای از يک فيلم کنار خيابان قدم می زدند و احتمالا شوق ديدن بازيگران محبوب خود را داشتند، و بزرگترين آرزويشان اين بود که حداقل با آنها عکس به يادگار بيندازند که بعدها جزء افتخاراتشان محسوب شود.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>با بودن اين محل تجمع، جمع آوری سياهی لشگرها کار دشواری نبود. سياهی لشگرهای زن نيز برای خود سرپرستی داشتند که بوسيله او جمع آوری می شدند. مبلغ و وجه دريافتی نيز به وسيله او تعيين می شد. سرپرست، بعد از گذاشتن قرار و تعيين درصد پولی که بايد برای خود بردارد، بازيگران را روانه صحنه فيلم برداری می کرد. از ميان با سابقه ترين افراد جمع کننده سياهی لشگر می توان "حسن دکتر"، "کريم چهل و يک" و "غلام ژاپنی" را نام برد، که غير از بازی به عنوان سياهی لشگر، در جمع کردن سياهی لشگرهای ديگر برای فيلم نيز دست داشتند. از ميان زنان نيز "خانم بهرامی" از همه شاخص تر بود. او تا قبل از انقلاب، سياهی لشگرهای زيادی را به سينما ايران آورد و حدود سی در صد از درآمد آنها را برای خود می گرفت. سياهی لشگرها وابسته به هيچ انجمن و سازمان صنفی نبودند و اصولا هيچ دستگاهی آنها را به رسميت نمی شناخت در حقيقت آنها برای شغل خود هيچگونه کارت هويتی نداشتند.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>در کشورهايی که از نظر سينما پيشرفت کرده اند و کارشان بر نظم و ترتيب استوار است، معمولا سياهی لشگرها عضو سنديکا و يا اتحاديه ای هستند، و کارگردانانی که به آنها نياز دارند به سنديکا و اتحاديه آنها مراجعه کرده با مطالعه پرونده و ديدن عکس و مشخصات آنها، چهره مورد نظر خود را انتخاب می کنند. در ايران وضع کاملا برعکس بود. اگر يک سياهی لشگر در صحنه ای از يک فيلم بازی داشت و ادامه اين صحنه قرار بود روز ديگر گرفته شود، هيچ معلوم نبود آيا باز هم به او دسترسی خواهد بود يا نه.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>مطلب سياهی لشگرها را با گزارشی از "ج.ن" (جهانبخش نورائی) زير عنوان "سياهی لشگر کجا می آئی؟" به پايان می بريم:</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>"عجم در تعزيه "نعش" و در فيلم سازی "سياهی لشگر" می خواندش.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>فرنگی اسمش را "Extra" نهاده است و اين "بازيگری است که برای ظاهر شدن در فيلم، بی آنکه لام تا کام حرف بزند، به طور روزانه اجير می شود".</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>چنين عناوينی گويای هويت کدر و مهجور است. نوزاد، کهنسال، زن، مرد و زشت و زيبا را در بر می گيرد. جنس مونث جوان حرفه ايش زندگی غريبی دارد. از لحاظ منزلت اجتماعی پاک بی تشخص است. اخلاقيون نجسش می دانند. اکثرا در حاشيه فقر زده توی خشت می افتد و پس از چند صباحی در حاشيه هم چانه آخر را می اندازد.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>ضمه و فتحه که بر صورتش نشست، خيلی راحت به زباله دانی پرتاب می شود. تاريک ذهن و عقيم است، آنچنان با روشن بينی بيگانه است که شوره زار ترک خورده با باران بهاره. ددری است. لباس های چشم نواز بوتيک ها و زق زق شکم گرسنه، از پرهيز کاری و کف نفس دورش ساخته است.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>وقت فراغت "شو" تلويزيونی را خيلی دوست دارد. از جوکهای "تابش" غش و ريسه می رود. و تئوری های "فرخ زاد" برايش وحی منزل است. اگر چه با تجدد هم انديشه نيست. ولی هم گيس و هم لباس هست گاه ادعا می کند که سينما را همينطور الله بختگی و از سر تفنن انتخاب کرده است. دروغ می گويد. خانه ماندن بی بی از بی چادری است. اصلش را بخواهی، خواب روزگاری را می بيند که کارگردان صاحبنامی با اسب سپيد از ميان ابرهای انبوه خيال، چهارنعل به سوی او آيد و بر عرش اعلای "معروفيت" بنشاندش و جماعت به عنوان يک "فوق ستاره" به پايش گل بريزند. ولی بادکنک رويای رنگينش هميشه خدا به ضرب نيش واقعيت درهم می ترکد، بر خاکستر جای می گيرد و حداکثر مقيم تختخواب خصوصی پاره ای از کارگردانان می شود.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>نگاه به ظاهر پر آب و رنگ و خنده های دندان نماش نينداز، موريانه پوسيدگی در درونش دهان به تهاجم گشوده است. دقت کنی حلقه های کبودی محوی را در زير مژگان بلند مصنوعيش خواهی ديد شب دراز خيابان های تهران با صدای پای او آشناست. معصوم که نيست، هيچ. پاش بيفتد هفت خط لکاته ايست که سنگ پای قزوين را از رو می برد. با اينهمه ضعيفه است. حرجی بر او نيست. به قول ترقيخواهان "<B>دستاورد بلافصل يک فرهنگ طبقاتی هرزه پرور است"</B></FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>سياهی لشگر شهيد نيست. واقعيتی است که در سايه سار فراموش گشته، فيلم فارسی، به خصوص در چند سال اخير، برای ارضاء سليقه ها و چشمداشت های حقير تماشاگرانش حسابی از خيل سياهی لشگر بهره گرفته است. با کمترين دستمزد، با ناچيزترين سپاس. زنجموره صرف برای او رمانتيک بازی است. ولی شناخت مصائب و آرمانها و فسادش، نه تنها پرده از گوشه ای از ساخت اجتماعی موجود برميدارد، بلکه تا حدی نيز خانواده ها و باز کردن چشم و گوش دختر مدرسه ها هدف اين مقال نيست. الحمدلله مددکار اجتماعی تا دلت بخواهد مثل مور و ملخ ريخته است! نگاه را از زنی آغاز می کنيم که در جنگل مولای زيستن در اين ديار عينهو "امير تيمورلنگ" از سربازی به سرداری رسيده است. از "استثمار شدگی" به "استثمارگری"! آدمی که پس از گذر از زندگی سگی سياهی لشگری، به برکت مقداری ذکاوت و زرنگی، افعی گشته و به مرتبتی رسيده است که چندين سياهی لشگر زير دستش و به فرمانش کار می کنند. او با "صابر- پدر "گوگوش"- و "حسن دکتر" نامی، مثلث به دست گرفتن زمام سياهی لشگرها را تشکيل می دهد. تک و توکی هم "مستقل" کار می کنند. که اگر مجالی شد به سراغشان می رويم.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>"وحدت" می گفت که سنديکا دارد ترتيبی می دهد تا عده ای از دخترهای خانواده های محترم (!؟) را با حقوق مکفی به عنوان سياهی لشکر استخدام کند و دستگاه فيلم فارسی را از زنان فاسد پاک نمايد. صحت و سقم اين طرح پای خودشان. در هر حال سياهی لشکر نيز در مقام يک "انسان" حرف دارد. معترض است و سقوطش را خيلی وقتها به سوء استفاده فيلم سازان نسبت می دهد. بهر تقدير، تا زمانی که دود از اجاق سينمای فارسی بلند می شود، تا زمانی که اعتبار هنرپيشه بر پايه برجستگی سينه هايش مشخص می شود، و تا زمانی که فرهنگ بازرگانی غرب پست ترين سليقه و آرزوها را در ميان توده مردم می پراکند، سياهی لشکر آنچنان خواهد بود که هم اکنون هست. روز بروز به تعدادشان افزوده خواهد گشت و مرداب گسترده تر خواهد شد..."</FONT></P> <P dir=rtl><B><FONT color=#000000>خانم بهرامي</FONT></B></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>از "خانم بهرامی" هم يادی کنيم. پيش چند تا از "دخترهايش" سفره دل را می گشايد.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>با اولين نيرنگی که شرکت پوشالی "موزيک فيلم" سرفيلم الکی "تصادف روز بارانی" به او می زند، خودش را جمع و جور می کند و گيرنده هاش حساس می شود.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>"حدود شش سال پيش سرم به کار خانه داری گرم بود. نه تا بچه قد و نيم قد از سرو کولم بالا می رفتند. از شکم خودم و طفلای معصوم زدم تا صنار سه شاهی برای روز مبادا جمع کردم. تا اينکه يکی از بستگانم سرو کله اش پيدا شد و گفت فلانی بيا و اين پول راکد را تو دستگاه فيلم سازی بريز. سر سال نشده تو پول غلت ميزنی. تا آن روز نمی دانستم اصلا دوربين و هنرپيشگی چه صيغه ايست. زبان چرب و نرمش حسابی خوابم کرد. دو هزار تومن پول حلال مملکت را ريختم تو دست او و رفقايش- که با دفترو دستک و کيا بيای دروغيشان گولم زدند. يک مشت، ساده لوح ديگر را هم تيغ زدند. بعد پاشنه پا را کشيدند و هنوز هم که هنوزست خبری از آنها نيست."</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>با او در خانه اش حرف می زنم. دارد چادر نمازی را می برد. می گويد: "برای يکی از آشنايان است. سوای اين خيلی از لباس های محلی فيلم ها را خودم می دوزم" </FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>از سقف، بريده های کاغذ رنگی آويزان است. کولر صدای يکنواختی دارد و گرمای بعد از ظهر تابستان به آنسوی شيشه پنجره ها گريخته است. همهمه بچه های جنوب شهر از کوچه های پر گرد و خاک تو می زند. "اکواريم" کوچکی به ديوار چسبيده است. ماهی های بال پهن ريز لای يک مشت گياه عجيب سرخس وار وول می خورند. قناری چاقی چهچه می زند. تلويزيون، يخچال و گرام کنار هم رج کشيده اند. خانم پيکان هم دارد. با اينحال خانه قديمی است. با پنجره های چوبی و اتاق های قناس. بوی کهنگی از زير رنگ و لعاب بيرون می زند. آميخته ای از گذشته و حال و ذات و ظاهر اين زن را می توان در ترکيب اشياء به چشم ديد.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>سر جريان سرمايه گذاری ناچيزش در استوديو کذائی با چند نفر آشنا می شود که او را به "صابر رهبر" معرفی می کنند. "رهبر" دارد "مردی از جنوب" را می سازد. او را به عنوان سياهی لشگر در فيلمش شرکت ميدهد.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>"بعد تو "پل" و "لوطی" بازی کردم. روزی پنجاه تومن می دادند. وقی شدم آرتيس، خواهر، زن برادر و يک عده از دوستانم را به سينما کشاندم. من که سابقه دار بودم سر گروه شدم. شماره تلفنم را به استوديو ها دادم. و حالا هر کس به سياهی لشگر احتياج داشته باشد از پير و جوان گرفته تا بچه دو سه روزه، براش فراهم می کنم."</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>يکی از پسر بچه های کوچولوی تخسش گنجشک پرو بال شکسته ای را توی اتاق ول ميدهد.  بعد سرو کله "ز..." پيدا می شود. سياهی لشگر است و با "بهرامی" زندگی می کند. زير چانه اش دو بريدگی عميق ديده می شود. و از آنها گوشت سرخ بيرون زده است. يادگار تصادفی است در راه شمال. بهمراه يکی از گرانندگان "شرکت جهان نام" و به رانندگی "بهرامی". از خريد برگشته و حسابی مکش مرگ ما لباس پوشيده است.منبع:کتاب تاریخ سینمای ایران نوشته مسعود مهرابی</FONT></P> <P dir=rtl> <HR> </P> <P>                                                  <FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff0000 size=4><STRONG>پوستر فیلم قسمت</STRONG></FONT></P> <P>      <IMG alt="پوستر فیلم قسمت" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1252924951.jpg" align=baseline border=0> </P> Sun, 13 Sep 2009 19:48:56 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=farhadfardin&postid=177 farhadfardin http://farhadfardin.blogfa.com/post-177.aspx http://farhadfardin.blogfa.com/post-173.aspx                                             <FONT color=#ff0000> <STRONG>ترانه فیلم جوجه فکلی</STRONG></FONT> <P></P> <P><STRONG>               <IMG alt="زنده یاد ارحام صدر و بهمن مفید در فیلم جوجه فکلی" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1251227418.jpg" border=0>                         </STRONG></P> <P><FONT color=#000000>سال ساخت فیلم جوجه فکلی:1353<BR>کارگردان:رضا صفایی<BR>تهیه کننده:جمشید شیبانی<BR>پخش:سازمان سینمایی تصاویر<BR>اواز:عهدیه،زمانی،سلی،شهپر<BR>شعر:رضا شمسا،مسعود هوشمند<BR>اهنگ:حسین واثقی<BR>بازیگران:ارحام صدر،شهناز تهرانی،بهمن مفید،<BR>مستانه جزایری،عزت الله رمضانی فر<BR>علی زاهدی،پروین سلیمانی،ملیحه نصیری،احمد معینی<BR>گیتی فروهر،حسین شهاب،حبیب الله اللهیاری</FONT></P> <P><A href="http://musicfilm.persiangig.com/ahdie(jooje%20fokoli).mp3" target=_blank><STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#0000ff size=5>دانلود ترانه فیلم جوجه فکلی با صدای عهدیه</FONT></STRONG></A></P> <P><A href="http://musicfilm.persiangig.com/shahpar(jooje%20fokoli).mp3" target=_blank><STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#0000ff size=5>دانلود ترانه فیلم جوجه فکلی با صدای شهپر</FONT></STRONG></A></P> <P> <HR> <P></P> <P><STRONG>                 <FONT color=#ff0000>با حضور هنرمندان در چهارمين سال نبود پدر گرافيك ايران <BR>             شمع 73 سالگي مرتضي مميز 4 شهريور ماه خاموش مي‌شود.</FONT></STRONG></P> <P><IMG style="WIDTH: 547px; HEIGHT: 346px" height=344 alt="زنده یاد مرتضی ممیز" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1251250414.jpg" width=551 align=baseline border=0></P> <P><FONT color=#000000>شمع 73 سالگي مرتضي مميز پدر گرافيك ايران در چهارمين سال نبود او؛ چهارشنبه - چهارم شهريورماه -خاموش مي‌شود. </FONT></P> <P><FONT color=#000000>به گزارش خبرنگار هنرهاي تجسمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، مرتضي مميز چهارم شهريور ماه سال 1315 در تهران به دنيا آمد و چهار سالي مي‌شود كه روستاي «كردان» از توابع كرج آرميده است. </FONT></P> <P><FONT color=#000000>در تاريخ 4 شهريور ماه به‌روال هر ساله انجمن طراحان گرافيك ايران برنامه‌اي را براي سالروز تولد زنده‌ياد مميز طراحي كرده‌اند كه به‌گفته ابراهيم حقيقي در اين مراسم چند نفر از هنرمندان سخنراني خواهند كرد كه تاكنون اسامي آنها قطعي نشده است. </FONT></P> <P><FONT color=#000000>مرتضي مميز متولد 1315 و فارغ‌التحصيل رشته نقاشي از دانشكده‌ي هنرهاي زيباي دانشگاه تهران و داراي گواهينامه طراحي غرفه و ويترين و معماري داخلي از مدرسه‌ي عالي هنرهاي تزييني پاريس بود. او مدير هنري و طراح گرافيك نشرياتي چون ايران آباد، كتاب هفته، كيهان هفته، فرهنگ كاوش نگين، فرهنگ و زندگي، رودكي، فصل‌نامه خاورميانه، گفت‌وگو و پيام امروز بوده و مسؤوليت طراحي صحنه و لباس 14 تئاتر و دو فيلم سينمايي را به‌عهده داشت. بسياري از پوسترهاي رويدادها و بيلبوردهاي فيلم‌هاي سينمايي مطرح را او طراحي كرده بود. </FONT></P> <P><FONT color=#000000>مميز كارگردان و طراح سه فيلم كوتاه نيز بود و طراحي و نقاشي، طراحي روي جلد، طراحي اعلان و نشانه‌ها، حرف‌هاي تجربه و ساير مقاله‌ها، ازجمله تاليفات وي به‌شمار مي‌رود. </FONT></P> <P><FONT color=#000000>جايزه‌ي نشان رتبه‌ي نخست دانشگاه هنرهاي زيبا، ديپلم بينال پوستر ورشو، جايزه طراح شاعر از فستيوال فيلم كن، ديپلم براي فيلم يك نقطه سبز از فستيوال مسكو، فيلم برگزيده‌ي جشنواره سينمايي بيروت و جايزه ممتاز نمايشگاه طراحي امروز از نشان درجه‌ي يك دولتي جمله افتخارهايي است كه در كارنامه‌ي اين چهره‌ي ماندگار هنر ايران ثبت شده است. </FONT></P> <P><FONT color=#000000>به گزارش ايسنا،مرتضي مميز به‌دليل ابتلا به بيماري سرطان پروستات و عوارض ناشي از آن، دقايقي پيش از نيمه‌شب شنبه - پنجم آذر 84 در بيمارستان آبان - تهران - درگذشت.</FONT> <A href="www.isna.ir" target=_blank>منبع</A></P> <P> <HR> <P></P> <P><STRONG>                                  <FONT color=#ff0000>     خاچيكيان، پيشگام سينمای جنايي</FONT></STRONG></P> <P><STRONG></STRONG>                   <IMG alt="زنده یاد ساموئل خاچیکیان" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1251237469.jpg" align=baseline border=0></P> <P><FONT color=#000000>سال 1340 را سينمای ايران با سرگردانی آغازكرد، با فيلمهائی درمايه های متفاوت كمدی، حادثه ای، ملودرام، جنائی. دراين سال 27 فيلم روی پرده آمد.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>ساموئل خاچيكيان با دو فيلم هيجان انگيز، "فرياد نيمه شب" و "يك قدم تا مرگ" پيشگام جريان جنايی سازی درسينمای ايران شد. خاچيكيان، هم چنانكه خود گفته است، شديدا به سينمای دلهره آورجهان علاقه داشت، و عملا نيزبا فيلم های جنايی- پليسی اش به اوج كارخود رسيد. ازهمين رو، عده ای خاچيكيان را هيچكاك ايران لقب داده اند. دلبستگی عميق خاچيكيان به آفرينش ترس و هيجان دردو فيلمی كه دراين سال كارگردانی كرد، بخوبی نمايان است. درفرياد نيمه شب ازعناصر و كليشه های سينمای جنائی- ريزش مرموز باران، صدای پاهای مشكوك، پيچيدن باد درميان شاخه ها و بهم خوردن درها، موسيقی رعشه آور، سكوت و فريادهای ترس آلود ناگهانی، نمای درشت چهره های وحشت زده يا وحشت انگيز- بهره گرفت و فيلم برداراو، عنايت اله فمين، با نورپردازی پرسايه روشن اكسيرسيونيستی نقش مهمی درايجاد فضای پررمز و رازداشت. درحقيقت، سبك خاچيكيان با "فرياد نيمه شب" است كه خود را نشان می دهد. اين فيلم كه درمتن پيچ و تابهای پليسی و جنائی گوشه چشمی هم به عشق و عاشقی دارد، ازنظر تكنيك فيلم برداری و تدوين، يك سرو گردن بالاتر ازديگرفيلمهای فارسی بود.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"فرياد نيمه شب" را مهدی ميثاقيه در "استوديو ميثاقيه" تهيه كرد و آرمان، پروين غفاری، فردين، ويدا قهرمانی، خواجوی و كوره چيان بازيگران آن بودند.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>يك قدم تا مرگ را ژوزف واعظيان درآژير فيلم تهيه كرد و قدرت الله احسانی فيلم برداری آنرا انجام داد. دراين فيلم بوتيمار، سهيلا، رضا بيك ايمانوردی (دراولين كارسينمايی خود) سيروس لاله زاری، نارملا و مرادی بازی داشتند.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"آرامش قبل ازطوفان"، ساخته خسرو پرويزی، يكی ازفيلمهای متفاوت اين سال است كه توسط بابكن آوديسيان دراستوديو "تهران شهرستان فيلم" تهيه شد. آرامش قبل ازطوفان، بی ايراد نبود، اما تازگی درشكل تصويری و بيانی آن، ازشناخت سينمايی خسروپرويزی حكايت می كرد. فيلم برداری آرامش قبل ازطوفان، قدرت الله احسانی و صابررهبربودند و ناصرملك مطيعی، فرانك ميرقهاری، گريگوری مارك (ماركو گريگوريان)، سهيلا، و اكبرهاشمی درآن بازی داشتند.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>درهمين سال پرويزی  "آتش و خاكستر" را ساخت كه از نظرزبان تصويری و تكنيك سينمايی فيلمی غنی تر- و بی شك، شخصی تر- بود، چرا كه به دستمايه های مبتذل روزپشت كرده بود. آتش و خاكستر با شكست تجاری روبرو شد. تهيه كننده آتش و خاكسترآوديسيان، فيلم بردا احسانی، و بازيگران آن ويگن، ويدا قهرمانی، نادره، و صمد صباحی بودند.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>پرويزی، كه فيلم سازی پركاربود، درهمين سال فيلم ديگری به نام "دختری فرياد می كشد" به بازارعرضه كرد. اين فيلم را ژوزف واعظيان و شهرياری درآژيرفيلم تهيه كردند، و فيلم بردارآن قدرت الله احسانی بود. در "دختری فرياد می كشد"، محمد علی فردين، نارملا، سپهرنيا، همايون، مصدق و پرخيده بازی می كردند.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>ديكرفيلم فيلمهای اين سال:</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"عمونوروز"، محصول پوريا فيلم- تهيه كننده، نويسنده و كارگردان: سيامك ياسمی فيلم بردار، احمد شيرازی- بازيگران: ناصرملك مطيعی، پوران، حميد قنبری و تاجی احمدی.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"آتشپاره تهران"، محصول شركت نسبی ناجی عقراوی و شركاء- نويسنده و كارگردان: فرج الله نسيميان- فيلم بردار: ناصررفعت- بازيگران: روانبخش، فرانك، سارنگ، حيدرصارمی، مصدق، بهمنيار و تقدسی.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"عسل تلخ"، محصول استوديو تهران فيلم- تهيه كننده، نويسنده و كارگردان: حسين مدنی- فيلم بردار: صابررهبر- بازيگران: ناصرملك مطيعی، آزاده، شمسی فضل اللهی و خواجوی.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"آهنگ دهكده"، محصول استوديو تهران فيلم- تهيه كننده، نويسنده و كار گردان: مجيد محسنی- فيلم بردار- احمد شيرازی- بازيگران: محسنی، آذر شيوا، حالتی، برخيده و چهره آزاد.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"گلی درشوره زار"، محصول استوديو خاورميانه- تهيه كننده، نويسنده و كار گردان: مهدی رئيس فيروز، فيلم بردار: رياض بسيم- بازيگران: ايرج قادری، تهمينه، ظهوری، همايون و رضيانی.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"صد كيلو داماد" محصول استوديو عصرطلائی- نويسنده و كارگردان: عباس شباويز- فيلم بردار: خانی- تهيه كنند: عزيزالله كردوانی- بازيگران: ويدا قهرمانی، بهروز وثوقی (اولين فيلم او)، همايون، ظهوری، بهمنيار، عزت الله مقبلی، تاجی احمدی و پرخيده.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"دخترهمسايه" محصول استوديو خاورميانه- نويسنده فيلم نامه (براساس نمايش نامه خسيس مولير) و كارگردان: پرويزخطيبی- فيلم بردار- ايرج فره وشی- تهيه كننده: جواهری – بازيگران: عرت الله وثوق، فرانك، مير قهاری، تقی ظهوری، قنبری، بهمنيار، چهره آزاد و سارنگ.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"آنسان پرنده" محصول استوديو اطلس فيلم- نويسنده و كارگردان: پرويز خطيبی – تهيه كننده: گرجی عباديا- فيلم بردار: فريدون قوانلو- بازيگران: قنبری، احمدی، ناهيد و سارنگ.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"آس و پاس" محصول پوريا فيلم- تهيه كننده، نويسنده و كارگردان: سيامك ياسمی- فيلم بردار: احمد شيرازی- بازيگران: ناصرملك مطيعی، آذر حكمت، تاجی احمدی، همايون و مقبلی.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"سايه سرنوشت"، محصول استوديو پارس فيلم- تهيه كننده، نويسنده و كارگردان: اسماعيل كوشان- فيلم بردار: محمود كوشان- بازيگران: ناصر ملك مطيعی، ايرن، ديهيم، ميلانی و عظيم پور.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"دام عشق"، محصول استوديو پارس فيلم- كارگردان: عزيزرفيعی- تهيه كننده: اسماعيل كوشان- فيلم نامه: اسماعيل پورسعيد- فيلم بردار: ايرج نصيری- بازيگران: روانبخش، آزاده، حميد قنبری، قدكچيان و همايون.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"بيوه خندان"، محصول پارس فيلم- نويسنده و كارگردان: نظام فاطمی- تهيه كننده: اسماعيل كوشان- فيلم بردار: ايرج نصيری- بازيگران: محمد علی فردين- تهمينه، ظهوری، ميرقهاری، همايون، ژاله، سارنگ و مقبلی.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"دندان افعی»، محصول پارس فيلم- تهيه كننده و كارگردان: اسماعيل كوشان – فيلم نامه: زمانی آشتيانی- فيلم بردار: محمود كوشان- بازيگران: ايلوش، ژاله، نريمان، پرويزجعفری، تقدسی، و سيما. (روی اين فيلم اسكوپ ايستمن كالرتبليغات زيادی شد.)</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"گرگ صحرا"، محصول استوديو كاروان فيلم- فيلم بردارو كارگردان: سعيد نيوندی – فيلم نامه: اسماعيل پورسعيد- تهيه كنند: شكرالله رفيعی- بازيگران: ويدا قهرمانی، گريگوری مارك، معزالديوان فكری، حالتی، هوشنگ بهشتی، بهمنيار، فرهنگ اميری و محسن آراسته (درنخستين نقش سينمائی خود).</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"پستچی»، محصول پانه فيلم- نويسنده و كارگردان: رفيع حالتی- تهيه كننده: خسرو شاهدوستی- فيلم بردار: رضا زندی- بازيگران: منوچهر، ويدا قهرمانی، همايون، پرويزرهنورد، ناصركوره چيان و رفيع حالتی.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"تازه بدوران رسيد"، محصول پارس فيلم- كارگردان: محمود كوشان- تهيه كنند: اسماعيل كوشان- فيلم نامه: اسماعيل پورسعيد- فيلم بردار: ايرج نصيری- بازيگران: تقی ظهوری، آزاده، فرانك ميرقهاری، جمشيد مهرداد، تقدسی و نادره.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"دختران حوا"، محصول استوديو كاروان فيلم- فيلم بردار، نويسنده و كارگردان: سعيد نيوندی- تهيه كنند: شكرالله رفيعی- بازيگران: ويدا قهرمانی، علی محزون، روانبخش، نادره، فريده نصيری و همايون.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"عشق و حماقت"، محصول كسری فيلم- تهيه كننده، نويسنده و كارگردان: حسين اميرفضلی- فيلم برداران: كسروی و حكمی- بازيگران: شهين، سپهرنيا، اميرفضلی، قنبری، حكمی و گيتی فيضی.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"عشق بزرگ"، محصول عصرطلائی- تهيه كننده و كارگردان: محمد علی جعفری- فيلم بردار: خانی- بازيگران: محمد علی جعفری، شهلا، رفيع حالتی، حيدرصارمی و سهيلا.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"خروس بی محل"، محصول مشترك تهران فيلم و مهرگان فيلم- كارگردان: عزيزرفيعی- فيلم نامه: اسماعيل پورسعيد- فيلم بردار: نعمت حقيقی- تهيه كنندگان: مجيد و عزيزرفيعی- بازيگران: فرانك ميرقهاری، تقی ظهوری، پرخيده، همايون و نادره.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"علی واكسی»، محصول كوه نورفيلم- تهيه كننده و كارگردان: سردارساكر- نويسنده: اسماعيل پورسعيد- فيلم بردار: ناصررفعت- بازيگران: ارحام صدر، تهمينه، عباس مصدق و همايون.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"خانم عوضی گرفتی»، محصول اطلس فيلم- تهيه كنند، نويسنده و كارگردان: حسين مدنی- فيلم بردار: فريدون قوانلو- بازيگران: فرانك، فاضلی، تهامی، مقبلی، همايون، سپهرنيا و رضيانی.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>"مرغابی سرخ كرده"، محصول كاروان فيلم- كارگردان: نصرت الله وحدت- تهيه كنندگان: وحدت و شكرالله رفيعی- فيلم بردار: صابررهبر- بازيگران: وحدت، شهلا، شراره، بهمنيار و همايون و بهروز وثوقی (دريك نقش منفي).</FONT></P> <P><FONT color=#000000>فيلمهای پرفروش سال 1340 به ترتيب "فرياد نيمه شب"، "يك قدم تا مرگ"، "علی واكسی» و "آرامش قبل ازطوفان" بودند. فرياد نيمه شب، بالا ترين ميزان فروش هفت ميليون ريال- را بدست آورد.</FONT></P> <P><FONT color=#000000>سينمای ايران درسال 40 نيزتحول عمده ای پيدا نمی كند، اما ازجهت ورود چهره های تازه سال شلوغی است، چهره هايی مانند: گريگوری مارك، آذر شيوا، پروين غفاری، آذرحكمت شعار، سعيد كاميار، فاضلی، رضا بيك ايمانوردی، بوتيمار و منوچهر سخائی.</FONT></P><FONT color=#000000> <P> <HR> <P></P> <P>                                    <FONT color=#ff0000><STRONG>   عکسی از منوچهر سخایی و گوگوش</STRONG></FONT></P> <P><STRONG><FONT color=#ff0000><IMG alt="منوچهر سخایی و گوگوش" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1251289612.jpg" align=baseline border=0>  </FONT><FONT face=Verdana color=#ff0000 size=5> لطفا برای دانلود ترانه های ماندگار به سمت راست وبلاگ مراجعه فرمایید</FONT></STRONG></FONT></P> Tue, 25 Aug 2009 20:34:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=farhadfardin&postid=173 farhadfardin http://farhadfardin.blogfa.com/post-173.aspx http://farhadfardin.blogfa.com/post-172.aspx                  <FONT face=Verdana color=#ff0000 size=5>با تعطیل شدن تئاتر پارس، لاله زار ازنفس افتاد</FONT> <FONT color=#ff0000>  </FONT>     <P></P> <P>                         <IMG alt="تئاتر پارس" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1250698764.jpg" align=baseline border=0></P> <P><STRONG> <FONT color=#000000>علیرغم وعده‌های شهرداری برای در اختیارگرفتن ساختمان تئاتر پارس این تالار قدیمی در خیابان لاله‌زار پلمب شد.  </FONT></STRONG></P> <P><STRONG><IMG alt="سالن انتظار تئاتر پارس" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1250693365.jpg" align=baseline border=0> </STRONG></P> <P><STRONG>                                                 </STRONG>سالن انتظار تئاتر پارس </P> <P><FONT color=#000000>به گزارش سایت ایران تئاتر معصومه ملکی یکی از مدیران تئاتر پارس در گفت‌و‌گویی با سایت ایران تئاتر با اعلام این خبر گفت:«تلاش فراوانی برای تماس با مسئولان شهرداری انجام دادیم و علیرغم وعده‌های شهرداری در این زمینه تاکنون حتی نتوانسته‌ایم با مسئولان مربوطه در سازمان فرهنگی هنری شهرداری و یا سازمان املاک شهرداری تماس بگیریم و هنوز جوابی به ما نداده‌اند.»<BR>وی افزود:«ستاد اجرایی فرمان امام(ره)به ما گفتند که ما چند هفته منتظر بوده‌ایم تا شهرداری اقدامی در این زمینه انجام دهد، اما تاکنون هیچ کاری نکرده‌اند.»<BR>ملکی همچنین گفت:«چندین گروه نمایشی که قرار بود آثار خود را اجرا کنند اکنون در ناامیدی کامل منتظر روشن شدن وضعیت این تئاتر هستند و حالا با تعطیلی این تالار تعداد زیادی از کارکنان این محل فرهنگی که سال هاست اینجاخانه‌شان شده بیکار خواهند شد.»<BR>وی در پایان اظهار امیدواری کرد تا دیر نشده شهرداری برای رفع پلمب از این محل و باز پس‌گیری آن تلاش کند.<BR>گفتنی است مسئولان سازمان املاک شهرداری چندی قبل در گفت‌و‌گو با سایت ایران تئاتر وعده حل مشکل ساختمان تئاتر پارس را داده بودند، اما تاکنون اقدامی صورت نگرفته است</FONT><FONT color=#000000>.<A href="http://www.theater.ir/news.show/+26284" target=_blank>منبع</A><BR></FONT><BR><IMG height=414 alt="بوفه تئاتر پارس" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1250634598.jpg" width=559 align=baseline border=0></P> <P>                                                     بوفه تئاتر پارس</P> <P><STRONG><FONT color=#000000 size=3>شایان ذکر است در این تئاتر قدیمی که اخرین سالن باز در خیابان لاله زار بود روزگاری زنده یاد اغاسی -  زنده یاد سوسن - زنده یاد تاجیک - زنده یاد حسن شجاعی برنامه اجراء می کرده اند.</FONT></STRONG></P> <P> <HR> <P></P> <P>                                   <STRONG><FONT face=Verdana color=#ff0000 size=5>عکسی از زنده یاد سید علی میری</FONT></STRONG>  </P> <P>            <IMG alt="زنده یاد سید علی میری" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1250682371.jpg" align=baseline border=0></P> Tue, 18 Aug 2009 18:25:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=farhadfardin&postid=172 farhadfardin http://farhadfardin.blogfa.com/post-172.aspx http://farhadfardin.blogfa.com/post-171.aspx <P class=doc4>                   <FONT color=#ff0000> <FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" size=4><STRONG>جسدهای شیشه‌ای؛ بازگوی فیلم‌های نساخته کیمیایی</STRONG></FONT></FONT></P> <P class=doc4><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" size=4>            <FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" size=5>منتقد ادبي نبود، همه حرف سينمايي زدند</FONT></FONT></P> <P class=doc4>                      <IMG alt="مسعود کیمیایی" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1250106323.jpg" align=baseline border=0></P> <P class=doc4><FONT size=5><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#000000 size=2>نشست نقد و بررسي كتاب‌هاي «جسدهاي شيشه‌اي» و «حسد» عصر روز گذشته 19 مرداد با حضور مسعود كيميايي- نويسنده و كارگردان، جواد طوسي و جمشيد ارجمند از منتقدان سينمايي در فرهنگسراي ارسباران برگزار شد. <BR>اين نشست با توجه به اينكه<STRONG> </STRONG>منتقد ادبي نداشت شكل سينمايي به خود گرفت. ارجمند و طوسي با توجه به علاقه‌اي كه به سينما و شخصيت كيميايي دارند، بيش‌تر به آثار سينمايي اين هنرمند پرداختند تا نقد دو كتاب او. <BR>در ابتداي اين نشست، ارجمند به تعريف و تمجيد از سينماي كيميايي پرداخت و افزود: كيميايي براي من بسيار بزرگ و محترم است و از دهه ۵۰ كه (پاشنه كفش‌اش را ور كشيد، هنوز آن را نخوابانده) همچنان فيلم مي‌سازد. <BR><BR>وي، ارتباط كار سينمايي و كار ادبي كيميايي را حساس و نزديك به هم دانست و افزود: رمان جسدهاي شيشه‌اي بازگو كننده فيلم‌هاي نساخته اين هنرمند است. <BR>به گفته ارجمند، سينما و رمان دو رسانه‌اي هستند كه بسيار به هم نزديكند و سينما از سال‌هاي اوليه اختراع و آغاز كار به واسطه اقتباس پيوند برقرار كرده است و ساخت فيلم‌هاي اقتباسي نزديكي اين دو رسانه را آشكارتر كرده. كيميايي نيز با اين دو اثر بين سينما و رمان پيوندي حيرت‌آور به وجود آورده است. <BR>وي اضافه كرد: هنگام خواندن رمان جسدهاي شيشه‌اي فقط داستان نمي‌خوانيد بلكه فيلم هم مي‌بينيد. اين اثر از تمام تم‌هاي مورد علاقه كيميايي برخوردار است و رويدادهاي فراواني چون هيجان جواني، نهضت ملي و عشق در آن رخ مي‌دهد. زن محور اساسي اين كتاب است كه با ويژگي زندگي شرقي و ايراني آميخته و به موقعيت او در جامعه پرداخته شده است. <BR>به اعتقاد ارجمند، كيميايي جامعه خود را بسيار خوب مي‌شناسد. از اين رو آثار سينما و كتاب جسدهاي شيشه‌اي بازتابي از جامعه‌اي است كه در آن زندگي مي‌كند. <BR>به گفته وي، ديالوگ‌نويسي اهميت زيادي دارد كه در سينماي ما جدي گرفته نمي‌شود؛ اين در حالي است كه كيميايي در ديالوگ‌نويسي تخصص دارد و در اين حيطه داراي سبك است. او با استفاده از ابزارهاي زباني جمله‌ها را در جايگاه تصوير جا انداخت و منطقي كه از آن گفتار به وجود آمد، باعث پديد آمدن شكل خاصي از زبان فارسي شد.</FONT></FONT></P> <P class=doc4><FONT size=5><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#000000 size=2>ارجمند كه ويراستاري رمان جسدهاي شيشه‌اي را به عهده داشته و بر آن مقدمه نيز نوشته است، در اين باره گفت: نخستين بار كه اين اثر را خواندم متوجه نزديكي ذهنيت خودم با كيميايي شدم. از اين رو از او خواستم بر اين كتاب مقدمه بنويسم. <BR>در ادامه اين نشست، كيميايي با تشكر از برگزار كنندگان اين جلسه، گفت: مخاطبان سينما از مخاطبان ادبيات بيشتراند. <BR>وي با بيان اينكه نوشتن رمان بسيار برايش سخت بوده است، افزود: من نوشته و يا اثري تمرين كرده نداشتم؛ غير از (فيلم‌نوشت). هرچه اين "فيلم‌نوشت" جلو مي‌رفت من طرح اوليه رمان جسدهاي شيشه‌اي را در آن مي‌ديدم و هر چه نوشتن وسيع‌تر ‌شد، اين كتاب پديدار مي‌گشت. <BR>كيميايي ادامه داد: در واژه‌بندي بود كه متوجه شدم صورت و مفهوم يكجا زاييده مي‌شود و با هم حركت مي‌كنند و نمي‌توان آنها را از هم جدا كرد. <BR>او تاكيد كرد: مهمترين چيز هنگام نوشتن رمان جسدهاي شيشه‌اي كه براي من پيدا شد، زبان فارسي بود كه به اين شكلي كه در رمان مي‌خوانيد به وجود آمد. در رمان «حسد» هم بحث اصلي برايم زبان شد زباني كه خاص اين رمان است.</FONT></FONT></P> <P class=doc4><FONT size=5><FONT size=2><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#000000>كيميایي افزود: هنگام نوشتن اين كتاب حس غريبي داشتم. وقتي واژه‌ها تركيب مي‌شوند، چقدر تصوير مي‌سازند؛ كه چشم نديده و ذهن مي‌بيند. وقتي تصوير ذهني تبديل به ديدن مي‌شود دنياي واژه‌ها كمك مي‌كنند به زاده شدن تصوير. <BR>طوسي نيز كه به عنوان كارشناس مجري در اين نشست حضور داشت، گفت: نقطه وصل اجتناب ناپذيري بين آثار سينمايي و حوزه داستان‌نويسي کیمیایی وجود دارد. از اين رو وقتي مي‌خواهيم از كتاب او سخن بگويم درباره سينماي اين هنرمند هم بايد گفت. <BR>به گفته وي، نوشته‌هاي كيميايي از نگاه جامعه‌شناسي بسيار موثر و مهم است.  <BR>طوسي نكته شاخص در آثار كيميايي را كلام دانست و افزود: كيميايي در شيوه ديالوگ‌نويسي بسيار ماهر است از اين رو در نوشته‌هاي او نيز كلام جايگاه والايي دارد. <BR>وي طي سخناني از منتقدان خواست مسايل شخصي را وارد نوشته‌هاي خود نكنند بلكه با نگاه تحليل‌گر به آسيب‌شناسي كتاب‌ها بپردازند. <BR>در ابتداي اين نشست فيلم «نيم قرن يك مرد» مروري بر آثار مسعود كيميايي، نمايش داده شد.<A href="http://ibna.ir/" target=_blank>منبع</A></FONT></FONT></FONT></P> <P class=doc4><FONT size=5><FONT size=2> <HR> </FONT></FONT> <P></P> <P>                                   <STRONG><FONT face=Verdana color=#ff0000 size=5>مرتضی احمدی و همسرش</FONT></STRONG>   </P> <P><STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff0000 size=5> </FONT></STRONG>                     <IMG alt="مرتضی احمدی و همسرش" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1250112063.jpg" align=baseline border=0>  </P> Tue, 11 Aug 2009 19:10:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=farhadfardin&postid=171 farhadfardin http://farhadfardin.blogfa.com/post-171.aspx http://farhadfardin.blogfa.com/post-170.aspx                               <FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff0000 size=4><STRONG> بیوگرافی کوتاهی از زنده یاد عزت الله وثوق</STRONG></FONT></P> <P>               <IMG alt="زنده یاد عزت الله وثوق" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1249422195.jpg" align=baseline border=0>      </P> <P><FONT color=#000000>استاد عزت الله وثوق متولد 1293درباکو پس ازفارغ التحصیل ازکنسرواتور باکو شعله آواز در1311قسمت باریتون وفارغ التحصیل ازمدرسه هنرهای دراماتیک باکو درسال 1309به ایران آمد وی ازسال 1312تئاترهای زیادی بازی کرد . وازسال 1330تا1351به بازیگری درسینما پرداخت در1370درگذشت.</FONT></P> <P><FONT color=#000000><STRONG>گروه : </STRONG><B>هنر<STRONG>رشته : </STRONG></B>هنرهای نمایشی</FONT></P> <P><FONT color=#000000><STRONG>گرایش : </STRONG><B>بازیگری<STRONG>والدین و انساب : </STRONG></B>پدر واجدادعزت الله وثوق ازایرانیان مهاجر به باکو بوده اند.</FONT></P> <P><FONT color=#000000><STRONG>تحصیلات رسمی و حرفه ای : </STRONG>استاد عزت الله وثوق پس ازفارغ التحصیلی در1311ازکنسرواتور باکو شعله آواز قسمت باریتون وفارغ التحصیل ازمدسه هنرهای دراماتیک باکو به ایران آمد. وی درکلاس هنرپیشگی مو؟ به شهرداری تهران تحت نظرعلی دریابیگی تحصیل کردواولین دوره هنرستان هنرپیشگی ایران راباخذ دیپلم باموفقیت طی کرد. خاطرات تحصیل بازگشت استاد عزت الله وثوق به وطن اصلی خود ایران وتحصیل درمدرسه هنرپیشگی شهرداری تهران ونیز زنگی درفضای ایران وی رابرای خلق اثار آینده خود پرورش داد.</FONT></P> <P><FONT color=#000000><STRONG>فعالیتهای ضمن تحصیل : </STRONG>استاد عزت الله وثوق درحین تحصیل درشته بازیگری وتئاتر به مشاهده تئاتر وفیلم های سینمایی به طور حرفه ای می پرداخت.</FONT></P> <P><FONT color=#000000><STRONG>استادان و مربیان : </STRONG>مهمترین استاد عزت الله وثوق درتئاتر استاد علی دریابیگی درمدرسه هنر پیشگی شهرداری تهران بوده است.</FONT></P> <P><FONT color=#000000><STRONG>وقایع میانسالی : </STRONG>استاد عزت الله وثوق ازسال 1312بازی درتئاتر درتهران را آغاز کرد وی ازسال1330وارد عرصه سینما شد وبافیلم شب نشینی درجهنم مشهور شد.</FONT></P> <P><FONT color=#000000><STRONG>زمان فوت : </STRONG>استاد عزت الله وثوق درسال1370ه.ش درگذشت.</FONT></P> <P><FONT color=#000000><STRONG>مشاغل و سمتهای مورد تصدی : </STRONG>استاد عزت الله وثوق همواره به عنوان بازیگر تئاتر بین سالهای1311تا1330وبازیگر سینما بین سالهای 1330تا1351مشهور بوده است.</FONT></P> <P><FONT color=#000000><STRONG>فعالیتهای آموزشی : </STRONG>استاد عزت الله وثوق دربازیگری خود درفیلم های زیدی که بازی کرد سبکی داشت که برای بسیاری ازبازیگران جوان اواخر عهدسلطنت محمد رضاشاه پهلوی درایران سرمشق بوده است.</FONT></P> <P><FONT color=#000000><STRONG>سایر فعالیتها و برنامه های روزمره : </STRONG>استاد عزت الله وثوق در کنار بازیگری به مطالعه اثاری سینمای نمایشنامه وتماشای حرفه ای آثار سینمایی وتئاتر می پرداخت.</FONT></P> <P><FONT color=#000000><STRONG>آرا و گرایشهای خاص : </STRONG>استاد عزت الله وثوق بیشتر درفیلمهای کوچه بازاری وحادثه ای به بازیگری می پرداخت وگاه نیز درفیلم های هنری نیز حضور می یافت. <HR> </FONT></P> <P>                                                    <STRONG><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#ff0000 size=4>پوستر فیلم نقره داغ</FONT></STRONG></P> <P><STRONG><FONT face=Verdana color=#ff0000 size=4>            <IMG alt="پوستر فیلم نقره داغ" hspace=0 src="http://www.2ql.net/uploads/1249449531.jpg" align=baseline border=0> </FONT></STRONG></P> Tue, 04 Aug 2009 19:25:33 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=farhadfardin&postid=170 farhadfardin http://farhadfardin.blogfa.com/post-170.aspx http://farhadfardin.blogfa.com/post-169.aspx <STRONG>                                        <FONT color=#000000>     </FONT><FONT size=5><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#000000>"صمد آقا" پول ساخت<BR clear=all></FONT>                             </FONT><FONT size=5><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif"><FONT color=#ff0000> گوزنها</FONT> <FONT color=#000000>به همراه</FONT><BR clear=all></FONT>                            <FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif"><FONT color=#0000ff> طبيعت بی جان</FONT> <FONT color=#000000>آمد</FONT></FONT></FONT></STRONG> <P></P> <P><STRONG></STRONG><FONT size=5> <IMG style="WIDTH: 546px; HEIGHT: 307px" height=317 alt="پوستر فیلم گوزنها" hspace=0 src="http://www.picestoon.com/out.php/i61426_gavaznhaa.jpg" width=556 align=baseline border=0></FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>سال 1354، کپيه سال قبل است، البته با ده فيلم بيشتر، يعنی 65 فيلم. دراين سال، کار "صمد"، هم چنان سکه است. پرويزصياد، که دوسال قبل با محبوبيت شخصيت صمد- که به مدد سريال های سرکاراستوارشکل گرفته بود- "صمد به مدرسه می رود" را راهی اکران کرد و پول هنگفتی نصيب خود ساخت، و درسال گذشته "صمد آرتيست می شود" را به نمايش درآورد، دراين سال با "صمدخوشبخت می شود" – هم چنان به حضورسريال های عوام پسندانه خود تداوم بخشيد. فروش خوب اين فيلم، نشان داد که اين سری فيلم ها هم چنان ازنظرگيشه، کارسازهستند. بنابراين، صياد دست بکارشد و "صمد درراه اژدها" را تدارک ديد- فيلمی که درظاهر، ازفيلم های کاراته انتقاد می کرد، اما درواقع، برتوفيق تجاری آنها تکيه داشت. بعد ازسری فيلم های سپهرنيا، گرشا و متوسلانی دردهه چهل، کارهای پرويزصياد، دومين سری فيلم های کمدست که دردهه پنجاه مورد توجه تماشاگران ساده دل و ساده پسند واقع می شود.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>دراين سال، از65 فيلم عرضه شده، شش فيلم قابل اعتنا هستند: "سرايدار" (خوابنامه رحمان سرايدار) ساخته خسروهريتاش، "غزل" و "گوزنها" (کيميائي)، "زنبورک" (فرخ غفاري)، "غريبه و مه" (بهرام بيضائي) و "طبيعت بيجان" (سهراب شهيد ثالث).</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>"سرايدار" (خوابنامه رحمان سرايدار)، کارگردان: خسروهريتاش- فيلم نامه: حسن شريفی مهر- فيلم بردار: عليرضا زرين دست- بازيگران: علی نصيريان، پری اميرحمزه، سعيد کنگرانی، اسماعيل داورفر، نسرين قديری.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>موضوعی که هريتاش برآن دست گذاشته، جالب و درخورتعمق است. قصه فيلم اوبه زندگی سرايداريک شرکت و تا حدودی اختلاف طبقاتی جامعه مربوطه می شود. رحمان سرايدار(علی نصيريان) مردی است بسيارپاک و درعين حال نا آگاه به ماهيت روابط اجتماعی موجود، به همين جهت زيرضربات خرد کننده مناسبات اجتماعی درهم می شکند. پسررحمان (سعيد کنگراني) که عضويک کانون فيلم های 8 ميلی متری (سينمای آزاد) است، مخفيانه ازپدرش فيلم می گيرد، ازجمله درزمانی که پدرش بصورت کودکانه ای به گاو صندوق شرکت حمله می برد و آنرا زخمی می کند. اين فيلم ازتلويزيون پخش می شود و به اخراج رحمان سرايدارمی انجامد.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>هريتاش دربه نمايش گذاشتن گوشه هايی ازدرگيری های پائينی ها و بالائی ها موفق به نظرمی رسد، و هم چنين درترسيم دو شيوه زندگی متفاوت- زندگی استثمارگران و زندگی استثمارشوندگان- کم و بيش کامياب است.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>اين فيلم، بخاطرتبليغی که درآن، برای سينمای آزاد شده بود، توجه دست درکاران اين کانون را برانگيخت، ازاين رو بعد ازنمايش عمومی آن ازهريتاش دعوت شد دريک گفته گوی جمعی با اعضای آن شرکت کند. </FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>"گوزنها"، نويسنده و کارگردان: مسعود کيميايی- مديرفيلم برداری: نعمت حقيقی- موسيقی متن: اسفنديارمنفردزاده- بازيگران: نصرت پرتوی، بهروزوثوقی، فرامرزقريبيان، گرشا رئوفی، عنايت بخشی، پرويزفنی زاده.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>" قدرت" (مبارزه سياسي) پس ازيک دزدی درحاليکه زخم برداشته است، برای مخفی شدن به سراغ دوست دوران مدرسه اش "سيد" می رود. سيد که زمانی مبصرکلاس و يکه بزن محله بود، حالا درچنگال اعتياد به هروئين، تبديل به موجودی ضعيف شده و دريکی ازتماشاخانه های لاله زارکارمی کند. سيد، قدرت را درخانه اش پناه می دهد و زنی که بازيگرتماشاخانه است و با سيد بسرمی برد، زخم قدرت را پانسمان می کند. قدرت که ازدگرگونی سيد بهت زده شده است، می کوشد تا اورا متوجه گذشته و حالش کند تا ازاين طريق ازاعتياد دست بردارد. سيد تحت تاثيرحرفهای شورانگيزقدرت، اصغر را، که يک قاچاقچی عمده است و سيد موادش را هميشه ازاو می گرفته، می کشد. پليس که درتعقيب قدرت است، رد اورا می يابد و خانه را محاصره می کند. قدرت و سيد در مقابل پليس مقاومت می کنند. اما پليس خانه را درهم می کوبد و آنها را می کشد.</FONT></P> <P dir=rtl><FONT color=#000000>                    <IMG alt="پوستر فیلم طبیعت بیجان" hspace=0 src="http://www.picestoon.com/out.php/i61427_tabieatebijan.jpg" align=baseline border=0>      </FONT></P> <P dir=rtl>                        <FONT size=5><FONT face=Verdana><STRONG> <FONT color=#ff0000> </FONT><FONT color=#0000ff><A href="http://farhadfardin.blogfa.com/post-169.aspx" target=_blank>لطفا بقیه را در <FONT color=#ff0000>ادامه مطلب</FONT> بخوانید </A></FONT></STRONG></FONT></FONT>           <FONT color=#000000> <HR> </FONT> <P></P> <P>                            <FONT face=Verdana color=#ff0000 size=5><STRONG>عکسی از فرزان دلجو و ایلین ویگن</STRONG></FONT>         </P> <P>              <IMG alt="ایلین ویگن و فرزان دلجو" hspace=0 src="http://www.picestoon.com/out.php/i61428_ailinvigenfarzandeljoo.jpg" align=baseline border=0>    </P> Tue, 28 Jul 2009 19:29:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=farhadfardin&postid=169 farhadfardin http://farhadfardin.blogfa.com/post-169.aspx